اجتهاد / احمد پاکتچی | ۱۲:۴۶,۱۳۹۷/۵/۲۵|

اِجْتِهاد، اصطلاحی است فقهی كه بر كوشش فقیه در به دست آوردن حكم شرعی از منابع فقه دلالت دارد. فقیهی كه احكام را با اجتهاد خود به دست می‌آورد، "مُجْتَهِد" و آن كس را كه از وی پیروی می‌كند، "مقلد" گویند. ریشه‌های تاریخی اجتهاد: در نگرشی تاریخی به شكل آغازین اجتهاد در فقه اسلامی هرگز نباید عنصر "رأی" را امری تفكیك شده از اجتهاد تلقی كرد، چه تعبیر "اجتهاد الرأی" به‌سان یك اصطلاح برای معرفی روشی نظری در پاسخ‌گویی به پاره‌ای از مسائل فقهی در سده‌های نخستین هجری در سطح گسترده‌ای مطرح بوده است، بدون اینكه "كاربرد رأی" چیزی فراسوی "اجتهاد الرأی" بوده باشد.

ابن تیمیه / عباس زریاب خویی - بخش دوم | ۱۷:۵۳,۱۳۹۷/۵/۲۰|

عقايد: ابن‌ تيميه‌ علاوه‌ بر مذهب‌ حنبلی‌ كه‌ مذهب‌ وی‌ بود، به‌ تحقيق‌ در مذاهب‌ فقهی‌ و علم‌ كلام‌ و اصول‌ اعتقادات‌ نيز پرداخت‌ و برخلاف‌ اكثر معاصران‌ خود فلسفه‌ و حكمت‌ هم‌ آموخت‌ و با اديان‌ يهود و مسيحيت‌ آشنا شد. كسی‌ كه‌ آثار او را مطالعه‌ می‌كند و اطلاعات‌ او را در معارف‌ اسلامی‌ از فقه‌ و حديث‌ و كلام‌ و لغت‌ و تفسير می‌بيند، انتظار دارد كه‌ در بلندی‌ و تعصب‌ ستيزی‌ نيز فردی‌ برجسته‌ باشد و گرد تعصبات‌ و فرقه‌گراييهای‌ زمان‌ خود نگردد، اما او در حدود عقايد مذهب‌ خانوادگی‌ خود (حنبلی‌) محدود و محصور مانده‌ و در مجادلات‌ و مباحثات‌ كلامی‌...

ابن تیمیه / عباس زریاب خویی - بخش اول | ۱۲:۲۹,۱۳۹۷/۵/۱۵|

اِبْنِ تَيْميّه‌، تقی‌الدين‌ ابوالعباس‌ احمد بن‌ شهاب‌الدين‌ عبدالحليم‌ ابن‌ مجدالدين‌ عبدالسلام‌ بن‌ عبدالله‌ بن‌ ابی‌ القاسم‌ محمد بن‌ الخضر بن‌ محمد بن‌ الخضر الحرانی‌ الدمشقی‌ الحنبلی‌، از مشاهير علمای‌ اسلام‌ (دوشنبه‌ 10 ربيع‌الاول‌ 661 - شب‌ دوشنبه‌ 20 ذيقعده‌ 728 ق‌/22 ژانويۀ 1263-26 سپتامبر 1328 م‌). زندگی‌ نامه‌: ابن‌ تيميه‌ يكی‌ از شخصيتهای‌ برجستۀ اسلام‌ است‌ كه‌ در انديشۀ دينی‌ و معنوی‌ عصر خود و اعصار بعد از خود اثر بسيار مهمی‌ داشته‌ و از افراد معدود بحث‌انگيز و مورد مناقشه‌ در سرتاسر قرون‌ بعد از زمان‌ خويش‌ بوده‌ است‌.

ابن خلدون / محمدمهدی‌مؤذن‌ جامی | ۱۷:۴,۱۳۹۷/۵/۱۰|

اِبْنِ خَلْدون‌ ابوزكريا يحيی‌ (734-780 ق‌/1334- 1378 م‌)، مورخ‌، دبير و اديب‌، برادر كوچك‌تر عبدالرحمن‌ بن‌ خلدون‌ (ه‍ د، ابن‌ خلدون‌، ابوزيد). دربارۀ نيمۀ اول‌ زندگی‌ و پرورش‌ علمی‌ يحيی‌ بن‌ خلدون‌ اطلاع‌ دقيقی‌ در دست‌ نيست‌، اما بر اساس‌ قرائتی‌ می‌توان‌ گفت‌ كه‌ يحيی‌ و عبدالرحمن‌ گذشته‌ از پدر خود (قس‌: ابن‌ خلدون‌، عبدالرحمن‌، التعريف‌ 19) نزد استادان‌ مشترك‌ متعددی‌ به‌ ويژه‌ كسانی‌ كه‌ همراه‌ سلطان‌ ابوالحسن‌ مَرينی‌ در 748 ق‌ به‌ تونس‌ وارد شدند، دانش‌ آموختند. از آنجا كه‌ عبدالرحمن‌ اين‌ رويداد را با اهميت‌ بسيار تلقی‌ كرده‌ است‌، تأثير علمی‌ ناشی‌ از آن‌ را در تربيت‌ يحيی‌ نيز نبايد از نظر دور داشت‌. ...

ابن سیرین / ناصر گذشته | ۱۶:۳۷,۱۳۹۷/۵/۶|

اِبْنِ سيرين، ابوبكر محمد بن سيرين (31 يا 33- شوال 110 ق/651 يا 653- ژانويۀ 729 م)، محدث و فقيه تابعی بصری كه چند سده پس از مرگش به عنوان خوابگزاری چيره‌دست نامور گرديد. پدرش، سيرين در 12 ق/633 م هنگام فتح عين التمر (شهركی در عراق در نزديكی انبار) به دست خالد بن وليد، به اسارت درآمد (خليفه، 1/100-102)، اما روشن نيست كه آيا وی نيز از شمار همان چهل نوجوان مسيحی بود كه در آن هنگام در كليسا مشغول فراگيری انجيل بودند (نک‍ : طبری، 3/377) يا چنانكه برخی گفته‌اند (خطيب بغدادی، 5/332؛ ابن‌عساكر، 15/421) مسگری از اهالی جرجرايا كه به عين التمر كوچ كرده بود؟

آخرالزمان در دین زردشتی / احمد تفضلی | ۱۳:۱۱,۱۳۹۷/۴/۳۰|

در گاهان (گاثها) كه سرودهای خود زردشت است و در آنها اصول عقاید وی را می‌توان یافت، اشارۀ چندانی به پایان جهان نشده است، اما چنین می‌نماید كه در بندی از گاهان (یسن 43، بند 3) سخن از مردی است كه در آینده می‌آید و راه نجات را می‌یابد. این اشاره محتملاً دال بر اعتقاد زردشت به ظهور مرد نجات‌بخشی در پایان جهان است. همچنین درگاهان چند بار به واژۀ سوشینت . Saošyant (سودبخش) برمی‌خوریم كه در ادبیات بعدی زردشتی به صورت سوشیانس درآمده و منجی‌ نهایی زردشتی به‌شمار آمده است ....

آخرالزمان در مسیحیت / فتح‌الله مجتبایی | ۱۱:۳۸,۱۳۹۷/۴/۲۶|

نظریاتی كه دربارۀ آخرالزمان در بخشهای مختلف كتاب عهد جدید آمده است یكسان و یكنواخت نیست و به دشواری می‌توان تصویری روشن و هماهنگ از آنها در این باب به دست آورد. علت این امر آن است كه اولاً هر 4 انجیل و بخشهای دیگر كتاب عهد جدید نقل اقوال و گزارشهایی دربارۀ اقوال و اعمال عیسى(ع) است كه از قول شاگردان و نزدیكان او روایت شده و طبعاً تصورات و دریافتها و سوابق ذهنی ناقلان و نیز زمینه‌های فكری و فرهنگی شنوندگان در محیطهای متفاوت، در اشكال و معانی روایات مؤثر بوده است.

آخر الزمان، در دین یهود / فتح‌الله مجتبایی | ۱۶:۲۷,۱۳۹۷/۴/۲۰|

دوران قبل از اسارت: تصور «آخرالزمان»، به معنی پایان دوران جهان و پیوستن آن به قیامت كبرى، در بین قوم یهود از سده‌های 3 و 2ق‌م پیدا شده است. پیش از این زمان بنی‌اسرائیل كه خود را قوم برگزیدۀ خداوند می‌دانستند، در انتظار دورانی بودند كه در آن وعدۀ الٰهی تحقق یابد، و خداوند قوم برگزیدۀ خود را در «سرزمین موعود» مستقر، و دشمنان آن را نابود كند، و عدل و احسان خود را بر سراسر جهان بگستراند. در دوره‌های بعد از حكومت داوود و سلیمان، كه این قوم از لحاظ اجتماعی دجار پریشانی و تفرقه و از لحاظ دینی و اخلاقی ...

آخرالزمان / محمد مجتهد شبستری | ۱۴:۳۳,۱۳۹۷/۴/۱۷|

آخِرٌالزَّمان، اصطلاحی كه در فرهنگ ادیان بزرگ دنیا دیده می‌شود و در ادیان ابراهیمی از اهمیت و برجستگی ویژه‌ای برخوردار است. عقاید مربوط به آخرالزمان بخشی از مجموعۀ عقایدی است كه به پایان این جهان و پیدایش جهان دیگر مربوط می‌شود و ادیان بزرگ دربارۀ آن پیشگوییهایی كرده‌اند. در این مقاله نخست به بررسی عقاید مسلمانان پرداخته می‌شود و سپس به لحاظ قرابت میان اسلام و آیین یهود و مسیحیت، عقاید این دو آیین آورده می‌شود. در پایان برای آگاهی از فرهنگ باستانی ایران قبل از اسلام، عقاید زردشتی دربارۀ آخرالزمان به این مقاله افزوده می‌گردد.

سوگند / محمد جعفری (قنواتی) – بخش دوم | ۷:۵۸,۱۳۹۷/۴/۱۱|

سوگندنامه: گاه برای تأکید بر پایبندی به عهد، سوگندنامه می‌نوشتند؛ یعنی آنچه را که بر زبان آورده بودند، مکتوب، و پای آن را امضا می‌کردند. معمولاً شخص یا اشخاصی نیز به‌عنوان شاهد، این متن یا سوگند را تأیید می‌کردند. این موضوع، پیش از اسلام نیز در ایران رایج بوده است. هنگامی که کیخسرو بر تخت می‌نشیند، کاووس از وی می‌خواهد که برای کین‌خواهی از افراسیاب و سرپیچی‌نکردن از راهِ داد، سوگند بخورد. سپس جزئیات سوگند را این‌گونه شرح می‌دهد: به افراسیاب با همۀ وجودت کینه‌ بورزی، خویشاوندی تو با او تأثیری بر این کینه...

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما