ایران از سپیدهدم تاریخ از پیشروان فرهنگ و تمدن بشری بوده و انبوهی از نمونههای فرهنگمداری و هنرآفرینی ایرانیان، زینتبخش بزرگترین و معتبرترین کتابخانهها و موزههای دنیاست. کدام کتاب اندیشمندان شرق و غرب در باب تاریخ تمدن و فرهنگ هست که فصل مهم و بلندی از آن به معرفی وجوه فرهنگ و تمدن ایرانزمین اختصاص نیافته باشد
شنیدن خبر تلخ درگذشت دکتر اصغر دادبه در این ایام شُوم جنگ متجاوزان به خاک وطن، داغی بر داغها افزود. فقدان این دانشمند دردمند، ادیب کمنظیر و دغدغهمند زبان فارسی و هویت ملی را به خانواده داغدار و دوستان و دوستدارانش تسلیت میگویم.
رضا داوری اردکانی نوشت: کشور ما موقع و مقام ژئوپلیتیک حساس و مهمی دارد. این وضع و موقع میتواند برای ما سودمند باشد یا موجب شود که قدرتهای جهانی از پیشرفت ایران جلوگیری کنند که مبادا با اعمال قدرت منافع آنها را به خطر اندازد. از حیث تاریخی هم سابقه خرد عملی چند هزارساله و خرد نظری ریشهدار دارد اما ایران مبتلی و دردمند است و طبیبانی که دردش را بشناسند کم و اندکند.
اصغر دادبه در زمره اندک صاحب نظرانی بود که به زبان و فرهنگ ایران می اندیشید. او آوردگاه شعر و فلسفه بود و درست تر اینکه در میانه شعر و فلسفه می زیست.
اصغر دادبه در یادداشتی خواندنی، ضمن واکاوی ریشههای فارسی نام جزیره ابوموسی (بومسوز)، خاطره حماسی تشکیل حلقه انسانی دانشجویان در سواحل خلیج فارس و زایش سرودهای میهنی در دل این جزیره را روایت کرده است.
حالا که در این روزها هستیم، دفاع از ایران به شکل متنوعتری در جریان است. همه آنان که چراغ زندگی جاری را روشن نگه میدارند، قابل احترامند.
یکی از دلایل و انگیزههایی که سبب میشود درباره اهمیت اثری سترگ همچون «شاهنامه» به تکرار صحبت شود این است که قدر و ارج آن، آن چنان که باید نزد مردم و مسئولان شناخته نشده، یا به عمد نادیده گرفته شده است.
روزبه زرینکوب در یادداشتی نوشت: استاد عبدالمجید ارفعی نه پیش از انقلاب اسلامی و نه پس از آن، هرگز عنوان رسمی استادی دانشگاه نیافت. با این حال، به کار علمی خود پرداخت و البته این دانش و دانشگاه در ایران بود که از وجود و حضور این دانشی مرد محروم ماند.
کتاب بوستان به مَثابَت سیاستنامه که به قلم استاد دانشمند جناب آقای جویا جهانبخش (عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی) نگاشته شده است هفتمین کتابی است که در مجموعۀ «مطالعات ایرانی _ اسلامی» انتشار مییابد.
در سپهر اندیشه ایرانی و اسلامی، قامت بلند حکیم طوس، خواجه نصیرالدین، همواره در مرزی لغزان میان دو قلمروِ ظاهراً آشتیناپذیر ایستاده است؛ مرزی که یک سوی آن را عقل خودبنیاد فلسفی و سوی دیگر را شهود وحیانی و الزامات کلامی دربرگرفته است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید