یک پژوهشگر ادبیات داستانی گفت:سیدمحمد علی جمالزاده با استفاده از زبان عامیانه و طنز تلخ، نوآوری در داستاننویسی ایران ایجاد کرد و تأثیر عمیقی بر نسلهای بعدی نویسندگان گذاشت.
سید علی آلداود گفت: اگر امیرکبیر مجال بیشتری مییافت و ناصرالدینشاه زمان طولانیتری او را در صدرات نگه میداشت اصلاحات عظیمتری در کشور به وجود میآمد اما ایران این شانس را نداشت زیرا کشور اساساً در موقعیتی قرار نداشت که پذیرای اصلاحات وسیع باشد هنوز نیروهای ارتجاعی و فرصتطلب و سنتگرایان نیروی اجتماعی مهم در ایران بودند طرفداران اصلاحات اندک بوده و حتی همین کسان معدود توان حمایت از امیر و گستاخی ایستادگی در مقابل طبقه وسیع ریشهدار گذشتهگرایان را نداشتند.
یوسفثانی گفت: در فلسفه اسلامی، ابنسینا شاغول و شاخصه عقلانیت است و خیلی تلاش و سعی وافری دارد که مطلبی را که نمیتوان از آن دفاع عقلانی کرد، مورد پذیرش قرار ندهد. این نکتهای است که مرحوم استاد ما مهدی حائری یزدی بسیار بر این نکته تاکید داشت و همیشه میگفت به نظر من در بین فلاسفه اسلامی بزرگترین فیلسوف ابنسیناست که به قاعده خردمندی و قاعده عقلانیت بسیار پایدار بود.
سیمون کریستوفورتی - شاهنامهپژوه ایتالیایی و ویراستار چاپ جدید ترجمه کلاسیکِ ایتالو پیتزی از شاهنامه - گفت: پیتزی شاهنامه را «بزرگترین منظومه ملی فارسی» میدانست و اهمیت آن را با نقشی که کمدی الهی دانته در فرآیند شکلگیری ملت ایتالیا ایفا کرده بود، مقایسه میکرد. از همینرو، او بر این باور بود که نسخه ایتالیایی این اثر باید دارای سبکی «حماسی» باشد؛ سبکی که وی آن را در ترجمههای سده نوزدهمیِ حماسههایی چون ایلیاد و انهاید بازمییافت.
سید علی میرافضلی، پژوهشگر و شاعر گفت: خواجو و سلمان ساوجی از جمله شاعران بزرگی بودند که به دلیل موقعیت تاریخی، آن ارج و منزلتی که شایستهشان بوده، بهطور کامل نصیبشان نشده است. از این منظر، میتوان خواجو را شاعری بداقبال، اما حرفهای، تماموقت و کامل دانست.
محمدحسین رفیعی گفت: گریگور شولِر تمایزِ روششناختیِ «محمد تاریخی» (هدفِ بازسازیِ زندگی یک شخصیتِ تاریخی با استفاده از ابزارهای تاریخنگاری و شواهدِ بیرونی / متنی) و «محمد پیامبر(ص)» (فردِ دینی / اعتقادی که روایتها و متونِ دینی او را در قالبِ معارفِ ایمانی شکل میدهند) را روشن و کارکردی میداند.
مانی صالحی علامه گفت: ادوارد براون اولین تاریخ ادبیات زبان فارسی را نوشت. حتمن ایراد هم دارد، بعداً استاد ذبیحالله صفا آن را کاملتر کرد، ولی با امکانات آن زمان، بالاخره کار بزرگی بوده است. من میگویم در میان سفرنامهنویسهای انگلیسی، تنها کسی که من بویی از عشق به فرهنگ ایرانی را در کارش دیدم، همین ادوارد براون بود.
هفدهمین آیین بزرگداشت حامیان نسخ خطی با شعار «میراث دیروز، اندیشه امروز» به همت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی و سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، ۲۷ بهمن با مشارکت نهادهای علمی و فرهنگی برگزار میشود.
بهگفته نوذری: «میبینید که ایشان چه تکنیکها، شگردها، چموخمها، و شیوههای مشخص و متدهای بسیار جالب، زیبا، بدیع و ابتکاری را در امر ترجمه بهکار میگیرند، بهگونهای که وقتی خواننده آثار ایشان را در دست میگیرد، با آنها اخت میشود و شروع میکند به خواندن».
گذار از اسطوره به تاریخ یك دستاورد بزرگی برای جامعه بشری بود. طبق اظهارات كالینگوود، استاد فلسفه متافیزیك دانشگاه آكسفورد: تبدیل افسانهنگاری به علم تاریخ، ذات ذهن یونانی نبود، بلكه اختراع قرن پنجم پیش از میلاد بود و هرودت كسی بود كه آن را اختراع كرد
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید