بعد از بنیامیه، یعنی زمانی که بنیعباس تازه شکل گرفته بود، یکی از شعرای معروف آن دوره به نام سیدحمیری خدمت امام صادق(ع) میرود. او مرثیهای برای امامحسین(ع) گفته بود که مشهور بود. امام از وی خواسته بود مرثیهاش را بخواند. او شروع به خواندن قصیدهاش کرد و ظاهرا چند بیت نگذشته بود که اهلبیت و امام به گریه و شیون افتادند. در همین هنگام امام اشاره میکند و میگوید دیگر بس است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید