1395/1/14 ۱۰:۴۰
علــوم اجتمـاعي معـاصر پديدآورنده چارچوبهاي مفهومي و نگرشهاي نويني براي فهم پديدههاي اجتماعي هستند و نگرش خام و ابتدايي پيشين نسبت به حيات جمعي انسان را دگرگون كردهاند. اين دستگاههاي فكري تازه همسو با پيچشهاي نوين در واقعيت زندگي انسان تحولات اساسي يافتهاند و به پيشرفتها و نكات تازهاي برخوردهاند.
علــوم اجتمـاعي معـاصر پديدآورنده چارچوبهاي مفهومي و نگرشهاي نويني براي فهم پديدههاي اجتماعي هستند و نگرش خام و ابتدايي پيشين نسبت به حيات جمعي انسان را دگرگون كردهاند. اين دستگاههاي فكري تازه همسو با پيچشهاي نوين در واقعيت زندگي انسان تحولات اساسي يافتهاند و به پيشرفتها و نكات تازهاي برخوردهاند. امر واقع تا جايي كه به جامعه بشري و فرآوردههاي آن باز ميگردد، ديگر ماهيت و ذاتي از پيش داده شده و يكدست ندارد. فراتر از اينها در علوم اجتماعي جديد از اين بحث ميشود كه واقعيت اجتماعي امري مصنوع بشر است. ديدگاه برساختگرايان اجتماعي به اين نكته اخير نزديك است.
برساختگرايي اجتماعي تاكيد ميكند كه بايد آن دسته از شيوههاي درك جهان از جمله درك خودمان را كه بديهي تلقي كردهايم به ديده انتقادي بنگريم. شايد بديهي به نظر برسد كه وقتي به جهان مينگريم، فارغ از هر چون و چرا و مسالهاي ماهيت آن را درمييابيم يا دانش متعارف ما مبتني بر مشاهده عيني و بيطرفانهمان از جهان است. برساختگرايي اجتماعي ميخواهد به اين دسته از ديدگاههاي خودمان نگاهي انتقادي بيندازيم و آنها را به پرسش بگيريم. بنابراين رويكرد برساختگرا در تقابل با رويكردهايي قرار ميگيرد كه در علم سنتي از آنها با عنوان اثباتگرايي و تجربهگرايي ياد ميشود. برساختگرايي هشدار ميدهد كه پيوسته ظنين باشيم به پيشفرضهايمان در اينباره كه جهان چگونه به نظر ميرسد.
اين بدين معناست كه مقولههايي كه با آنها جهان را درك ميكنيم لزوما تقسيمبنديهاي واقعي نيستند. كتاب برساختگرايي اجتماعي در ٩ فصل به تفصيل برساختگرايي اجتماعي را معرفي ميكند. نويسنده در فصل نخست برساختگرايي اجتماعي را تعريف ميكند. نويسنده در فصل دوم به استدلال برساختگرايي اجتماعي ميپردازد. فصل سوم كتاب درباره اهميت زبان در برساختگرايي اجتماعي است. فصل چهارم شرح و تفصيل قابل توجهي درباره مفهوم گفتمان است. در فصل پنجم به اين موضوع پرداخته ميشود كه آيا جهاني واقعي بيرون از گفتمان وجود دارد يا خير؟ فصل سوم گفتمان و سوبژكتيويته است و فصل هفتم شخص در مكالمه نام دارد و به اهميت بحث گفتوگو و مكالمه در علوم اجتماعي جديد ميپردازد. فصل هشتم كتاب مسائل نظري و روششناختي و رويكردهاي پژوهشي پژوهشهاي برساختگرا را معرفي ميكند. نويسنده در فصل نهم به نقد برساختگرايي اجتماعي ميپردازد.
منبع: اعتماد
کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید