منشآت روزگار صفوی؛ منشآت میرزا مهدی

از میرزا مهدی‌خان استرآبادی منشی نادرشاه (1148-1160ق/ 1735-1747م)
نسخه‌های آن با یکدیگر جدایی دارند: نسخه‌های در دست گزیده‌هایی از منشآت روزگار صفویان است، بیشتر از میرزامهدی خان استرآبادی.

1. دیباچۀ بیاض شاهزاده امام قلی میرزا.
آغاز:   حبذا این بیاض دل‌آرا را که تذرو رنگین پر و بالی است خلد نگارین (گ 1 ر ـ 3 ر).
2. دیباچه ]دیگر[ برای همان شاهزاده.
آغاز:   گلگونه حمدی که عذار، عذرا روی ورق به زیباترین وجهی گلگون نماید (3 ر ـ 20 پ).
3. داستان دختر پادشاه ختن و شهزاده خوارزم. دختر به نام پری‌چهر به زیبایی چنین و چنان، شاه خوارزم در آن ایام/ پسری داشت کامکار نام در زیبایی چنان و چنین: این دو چندین شب یکدیگر را در خواب می‌دیدند. دختر عکس‌هایی از خود کشیده به بازرگانان به هزار دینار می‌فروخت. بازرگانی عکسی از دختر را با خود به خوارزم برده و به پادشاه هدیه می‌کند. عکس به شهزاده کامکار می‌رسد و درمی‌یابد که دختر رؤیایی او همین صاحب عکس است. بازرگان را به کاخ خود برده و از وی یاری می‌خواهد، که او را به سرزمین ختا برساند: چون غلامان بگیر گوش مرا/ به غلامی به او بفروش مرا