هنر


گفت‌و گو با عزیز تنها، دوتارنواز برجسته تربت جامی | ۱۲:۵,۱۳۹۷/۵/۹|

«عزیز تنها» ٤٦ سال دارد و حدود ٤٠ سال است كه دوتار می‌نوازد. او نخستین زخمه‌های دوتار را از پدرش آموخت و پس از آن، در محضر بسیاری از استادان موسیقی مقامی تربت جام مشق موسیقی كرد، ١٣٦٧ به گروه موسیقی شیخ جام راه یافت كه سال‌ها در آن نامدارترین گروه موسیقی در شرق خراسان بود. همكاری ٣٠ ساله عزیز تنها با استادان بنام موسیقی مقامی، از او یك دوتارنواز تمام‌عیار ساخته است.

موسیقی قشقایی فارس، پژواک طبیعت و کوچ است | ۱۵:۱۶,۱۳۹۷/۵/۳|

نواختن ساز، دهل، کرنا، سرنا و نقاره، برجسته ترین جنبه و شاخصه موسیقی فارس است که هنوز در برخی از جوامع عشایری استان فارس و به ویژه در بین عشایر ایل قشقایی رواج دارد.

حقیقت در هنر / نوئل كرول - ترجمه انشاء الله رحمتی | ۱۰:۱۹,۱۳۹۷/۴/۲۶|

مسألۀ حقیقت هنری، ابتدا با اندیشمندان دوره باستان، مطرح می‌شود. افلاطون، در جمهوری استدلال می‌كند كه هنرهای زیبا و شعر، نمی‌توانند حقایق را منتقل كنند، زیرا امكان دسترسی به مُثُل را برای نوع بشر، فراهم نمی‌سازند. همانطور كه یك آینه فقط می‌تواند بازتابی از موجودات جزئی كه خود بازتاب‌‌هایی از مُثُل‌اند، به دست دهد، نقاشی و شعر نیز فقط به چیزی در حد تصاویر رنگ باخته‌ای از مُثُُل افلاطونی، در مرحله سوم دوری از حقیقت، منجر می‌شوند.

این ساز مقدس را رستم هم نواخته است | ۱۳:۴۷,۱۳۹۷/۴/۲۵|

رستم دستان در خوان هفتم شاهنامه دست به تنبور می‌شود؛ سازی که گفته می‌شود از معدود سازهای رایج ایران است که آن را مقدس می‌دانند. رستم در خوان هفتم شاهنامه تنبوری در کنار چشمه می‌بیند، آن را در دست می‌گیرد و می‌خواند «آواره‌ای هستم که شادی از من گرفته شده است و گرفتار جنگ شده‌ام.»

سازهایی خاموش در گیلان | ۱۳:۴۳,۱۳۹۷/۴/۲۵|

گیلان سرزمین فرهنگ است و خنیا یا موسیقی همچون هیرکانیان هزاران ساله اش در فرهنگ این سرزمین ریشه دوانده، اما در هجوم زمان سازهایی اصیل چون سرنا رو به خاموشی گذارده و کرنا نیز تنها به ساز آئینی بدل گشته که به مزاج اجتماع امروز درست نمی سازد. نوازش سازها در گیلان از کهن ترین دوران ها معمول بوده است؛ مگر می شود کسی در اردیبهشت ماه گیلان از بوی خوش گل های وحشی کوهسارها به وجد و سماع نیاید و نیایش و سپاس خود را به شکل ترنم ترانه های دلنشین بجای نیاورد؟

سرمشق میرعماد بر دفتر خوشنویسی ایران | ۱۳:۴۰,۱۳۹۷/۴/۲۵|

تار و پود واژه‌ها از تراوش قلم میرعماد چنان به نظم، رنگ گرفته‌اند که پس از گذشت چهار قرن سیر و تطور خط نستعلیق، همچنان مکتب استاد بر دفتر خوشنویسان سرمشق می‌شود. میرعماد حسنی قزوینی مشهورترین و بزرگترین خوشنویس در خط نستعلیق است که در قرن دهم هجری قمری و در دوره صفویه زندگی می‌کرد و به دلیل خط خوبش به «میر» معروف شد و آثار فراوانی از وی در موزه های ایران و جهان نگهداری می شود.

برشی از یك گفت‌وگوی بلند درباره سال‌های كودكی و نوجوانی احمد پژمان | ۱۱:۵۲,۱۳۹۷/۴/۲۳|

زمستانِ سالِ ١٣٩٤ مصادف شده بود با ماه‌های منتهی به درگذشت مادر بسیار كهنسال استاد احمد پژمان و به همین سبب استاد نسبت به دفعات قبل مدتی طولانی‌تر را در ایران اقامت كردند و همین فرصتی پیش آورد كه در آن چندماه باهم روی یكی- دو موضوع كه سال‌ها مشتاق و مترصد انجام آنها بودم كار كنیم. یكی ضبط و انتشار اثر درخشان او «دیورتیمنتوُ» بود كه به همت خانه هنر خرد و علی صمدپور به سرانجام رسید و دیگری كوشش برای ضبط و انتشار خاطرات او در قالب یك كتاب كه نامش را گذاشته بودم: «مثل یك نُت گمشده، خاطرات و اندیشه‌های احمد پژمان»

جایگاه احمد پژمان در موسیقی درگفت‌و‌گو با حسین علیزاده | ۱۱:۴۹,۱۳۹۷/۴/۲۳|

در كار ما روزنامه‌نگاران كمتر پیش می‌آید كه قصد كرده باشیم درباره هنرمندی ویژه نامه‌ای تدارك ببینیم و پیشنهادمان با استقبال اكثر فعالان جامعه موسیقی روبه‌رو شود؛ یا عده‌ای موافق موضوع نبودند یا انواع كدورت‌ها دست و دل آنها را از مصاحبت و همیاری باز می‌داشت. اما گردآوری پرونده‌ای برای احمد پژمان الحق كه برای خودمان جای شگفتی داشت. به جرات می‌توان گفت تا «پ» پژمان را می‌آوردیم از آهنگساز، موسیقیدان و فیلمساز همه و همه با هیجان خاصی از موضوع استقبال می‌كردند. استقبالی كه علاوه بر جایگاه مهم پژمان در موسیقی از فروتنی و وقار مثال زدنی‌اش می‌آمد.

خوشنویسی در تمدن اسلامی - حسن بلخاری - بخش پنجم و پایانی | ۹:۳۵,۱۳۹۷/۴/۲۰|

رساله قطبیه: قطب‌الدین‌ محمد یزدی خوشنویس شاگرد مالک دیلمی (۹۲۴ ـ ۹۶۹ق) که چند سالی در بغداد زیسته و در ۹۷۸ تا ۹۹۰ق در همین شهر نشان و سراغ او داده شده و تا سال ۱۰۰۰ق زنده بوده ‌است. این رساله تذکره پنجاه‌ودو خوشنویس است و عالی افندی در مناقب هنروران از آن یاد نموده و آ‌ن را در ۹۹۵ با اضافاتی از خود در آن به ترکی درآورده است.

گفت‌وگو با رابعه زند، نوازنده ساز قانون و چنگ‌های باستانی ایران | ۹:۴۲,۱۳۹۷/۴/۱۹|

موسیقیدانان زن طی سال‌های گذشته با وجود محدودیت‌های فراوان به جایگاه والایی در عرصه هنر دست یافته‌اند، بسیاری از این زنان نه تنها در كنار مردان كه مقدم‌تر از آنان، طلایه‌دار عرصه‌های مختلف موسیقی ایران بوده‌اند. رابعه زند، نوازنده سازهای قانون، چنگ‌های باستانی و پژوهشگر سازگری، از جمله موسیقیدانانی است كه نام زنان هنرمند را در ایران سربلند كرده است

خوشنویسی در تمدن اسلامی / دکتر حسن بلخاری - بخش چهارم | ۹:۳۰,۱۳۹۷/۴/۱۹|

آداب‌المشق: از باباشاه حالی اصفهانی در گذشته در بغداد در ۹۹۶، ‌این رساله را با دیباچه دیگری به میر‌عماد خوشنویس هم نسبت داده‌اند، در یک مقدمه است و دو باب. این رساله شاید پیش از ۹۴۰ تألیف شده باشد چه در رسم‌الخط مجنون رفیقی از آن یاد شده‌است. محمد شفیع‌ لاهوری آن را با دیباچه‌ای به زبان اردو و با دو فهرست مصطلحات و اعلام در مجله ‌مدرسه خاوری در ۱۹۵۰ در ش۱۰۱، ۱از روی نسخه مورخ یکم ج۱۱۱۶ نشر کرده و بارهای دیگر هم به چاپ رسیده است.۲

فرهاد فخرالدینی: موسیقی زیباترین راه برای بیان ارزشِ واقعی یک ملت در دنیاست | ۹:۵۲,۱۳۹۷/۴/۱۱|

فخرالدینی از اجرای قطعات خاطره انگیز هنرمندان نام آشنای موسیقی ایران در آکادمی فیلارمونیای آستانه خبر داد. فرهاد فخر الدینی، با اشاره به اجرای ارکستر سازهای ملی در قزاقستان اظهار داشت: مجموعه‌ای از کارهای اجرا شده، توسط ارکستر سازهای ملی، به دعوت آکادمی فیلارمونیای آستانه در قزاقستان اجرا می‌شود.

مبانی نظری خوشنویسی در تمدن اسلامی / دکتر حسن بلخاری ـ بخش اول | ۸:۳۵,۱۳۹۷/۴/۴|

در مقاله «تجلی در هنر اسلامی و تجسد در هنر مسیحی و بودایی»۱ و نیز در کتاب نظریه تجلی، در باب شمایل‌گریزی هنر اسلامی۲ در حد توان روشن و اثبات کرده‌ام محوری‌ترین و بنیادی‌ترین اصل حاکم و مطرح در یک دین، شکل‌دهنده کلی مفهوم هنر در آن دین است؛ برای مثال اصل تجسد در الهیات مسیحی، نقش بسیار بارز و تعیین‌کننده‌ای در فرم و معنای هنر مسیحی دارد.

گفت و گوی « ایران » با حسین علیزاده ، نوازنده و آهنگساز | ۸:۱۶,۱۳۹۷/۴/۴|

همواره کلام را با ساز خود عجین کرده و حرف دلش را با خیل مخاطبان مشتاقش، با رقص انگشت ها بر سیم های تار در میان گذاشته است. حسین علیزاده هنرمند نام آشنای موسیقی ایران است. ردیف‌دان، آهنگساز، پژوهشگر و نوازنده برجسته تاروسه تار.هنرمند مطرح درعرصه موسیقی‌سازی که ازهمان ابتدای کار و تا به امروز هدفش معرفی و حفظ تاریخ موسیقی ایران به دنیا بوده است بی‌آنکه به مانند خیلی از امروزی‌ها نگاه تجاری برهنر داشته باشد.

بررسی تطبیقی ساختار و ترکیب‌بندی در نگارگری مکتب تبریز دوم و مکتب عثمانی | ۱۰:۲۳,۱۳۹۷/۴/۲|

در پی عدم حمایت دربار صفوی از هنرمندان، شاهد مهاجرت تعدادی از آنان به دربار عثمانی هستیم. این شرایط، بستر مناسبی را جهت رشد و توسعه نگارگری عثمانی بر پایه دستاوردهای هنری مکاتب ایران در کارگاه‌های تازه تأسیس استانبول به وجود آورد. از این‌رو، در این پژوهش تلاش گردیده است بر مبنای روش تطبیقی ـ تحلیلی، میزان تأثیرپذیری مکتب عثمانی از مکتب تبریز و بررسی وجوه تشابه و افتراق آن دو براساس ابعاد گرافیکی موجود در نگاره‌های دو مکتب با تکیه بر آثار شاهنامه شاه طهماسب و سلیمان‌نامه مورد مطالعه موردی و تحلیل قرار گیرد.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما