هنر


تأملی در جایگاه اسطوره و عقل در اندیشه‌ و هنر شرق / مرتضی گودرزی | ۱۳:۱۳,۱۳۹۶/۱۲/۱۹|

منظور واقعی اسطوره، عرضه‌کردن تصویری عینی از جهان، آن‌چنان که هست نیست، بلکه بیان شناخت انسان از خود در جهانی است که در آن می‌زید. اسطوره را نباید کیهان‌شناسانه، بلکه مردم‌شناسانه یا بهتر بگوییم، هستی‌شناسانه تفسیر کرد. اساطیر درک معینی از هستی انسان را بیان می‌کنند.

نمادشناسی محراب در عرفان و هنر اسلامی | ۱۳:۶,۱۳۹۶/۱۲/۱۹|

موضوع قبله‌یابی از مسایل مهم در آداب اهل عرفان است. محراب به‌عنوان مرکزی که رو به‌سوی کعبه دارد، دارای ارزش‌های بصری و معنایی ویژه‌ای است. هنرمندان اهل عرفان، محراب را با آرایه‌های رمزآمیز گل‌ها و گیاهان آذین‌بندی می‌کنند؛ زیرا محراب به‌منزله‌ی دروازه‌ای است که انسان به‌واسطه آن قدم به جهان مینوی و باغ بهشت می‌گذارد.

چاپ سنگی؛ هنر مردمی ایرانیان / مهشید مدرس | ۹:۳۹,۱۳۹۶/۱۲/۱۹|

در طول قرن دوازده و اوایل قرن سیزده هجری شمسی (قرن نوزدهم میلادی)، مهم ترین عامل شکل گیری هنر در ایران را می توان تاثیرپذیری از هنر اروپا به شمارآورد. زمانی که هنر به تدریج به یک امر اجتماعی بدل می گشت و دیگر نمی توانست تنها به دربار سلطنتی محدود بماند، هنرمندان ایرانی به منظور جستجوی راه های نوین ارتباط بصری به بررسی و مطالعه ی هنر اروپا به شکل جدی تری پرداختند

هنر مهر؛ هنری رو به فراموشی / محمدجواد جدی | ۹:۵,۱۳۹۶/۱۲/۱۹|

تاریخ مُهر در ایران سابقه چند هزار ساله دارد. از این رو بحث در باره آن نیازمند فرصت مناسب و کافی است و ما در این مختصر، تنها قصد آن داریم به کلیاتی از آن بپردازیم و به معرفی کتابهای مرجع و مآخذی چند برای راهنمایی علاقه مندان اکتفا کنیم.

شمایل و شمایل نگاری در اسلام و مسیحیت / عباس نصرتی‌نیا | ۸:۵۶,۱۳۹۶/۱۲/۱۹|

شمایل به معنی شکل، ظاهر و هیئت پدیداری موجودات است. شمایل نگاری در معنای عرفی و قدیم آن عبارت از تصویر کردن شکل و هیئت ظاهر و در معنای کلی، آفرینش هر نوع تصویر و بازنموده را شامل می‌شود. در فرهنگ مسیحی این معنی محدود به تصویر چهره مقدسین و اولیاء دین است.

تاریخچه و فلسفه نقوش اسليمی / بیتا حجازی | ۸:۵۱,۱۳۹۶/۱۲/۱۹|

هنر اسلامی به اصطلاح امروز يك هنر آبستره است يعنی هنری است كه در حقيقت در همه‌جای دنيا يك رنگ دارد و يك نقش دارد و بدين سبب است كه به راحتی قابل تميز و شناخت از هنرهای ديگر است، هنر اسلامی يك هنر «مجرد» و يك هنر انتزاعی است.

بررسی نوستالژی در موسیقی در گفت و گو با دکتر ساسان فاطمی | ۹:۳,۱۳۹۶/۱۲/۱۴|

وقتی صحبت از پژوهش و پژوهشگر در عرصه ی موسیقی به میان میآید دکتر ساسان فاطمی جزو نخستین کسانی است که نامش به ذهن میرسد. دکتر فاطمی تاریخ موسیقی غرب و ایران را به خوبی میشناسد و دکترای خود را در رشته ی اتنوموزیکولوژی (موسیقی شناسی قومی) از دانشگاه پاریس گرفته است. دکتر فاطمی درباره ی بازگشت به گذشته در موسیقی و سایر هنرها نظرات جالبی دارد و آنچه در پی میآید حاصل یک گفتگو و میزبانی پرمهر او در دانشکده ی موسیقی دانشگاه تهران است.

روایتی دیگر از مناقشه «داوری» | ۸:۲۷,۱۳۹۶/۱۲/۱۴|

در تاریخ تحولات ادبی و اجتماعی ایران نخستین‌بار نیست که نام «احمد شاملو» موضوع بحث و گفت‌وگو می‌شود و آخرین‌بار هم نخواهد بود. از سال‌های دهه‌ چهل تاکنون و آینده‌های پیش‌رو «احمد شاملو» و آثارش، توجه بی‌شمار مخاطب را برانگیخته و برمی‌انگیزد. او نامی شاخص در تاریخ ادبی و اجتماعی نیم قرن گذشته روشنفکری ایران است و از این جهت چندان بیراه یا شگفت نیست که جایزه ای به نام و یاد او ابداع شده باشد.

تاثیر عوامل جغرافیایی بر هنر ایران / ولادیمیر مینورسکی | ۱۲:۱۴,۱۳۹۶/۱۲/۱۳|

ارتباط هنر با جغرافیا امری واضح است، ولی در مورد ایران این مسئله با آنچه که در سایر کشورها انعکاس یافته، قدری متفاوت است. به عنوان مثال: تأثیر سریع محیط و طبیعت بر نقاشان مناظر طبیعی در ایران حائز اهمیت است. جایی که مینیاتوریست ها، قهرمانان خود را در محیطهایی کاملاً تصوری با فضاهای پرنور و صخره های خیالی که سنگهای عظیم مرجانی را تداعی می کنند، خلق می کنند.

تولدت مبارک شاعر! | ۸:۵۴,۱۳۹۶/۱۲/۱۲|

اسفندماه برای شعر مدرن ایران، ماه پُرمیلادی‌ست مخصوصاً در دهه نخست‌اش: مهدی اخوان ثالث[10 اسفند 1307]، هوشنگ ابتهاج[6 اسفند 1306]، نصرت رحمانی[10اسفند 1306]، عمران صلاحی[10 اسفند 1325] و هرمز علی‌پور[4 اسفند 1325]. در واقع، این شاعران طیف‌های متفاوت شعر مدرن را در ایران نمایندگی می‌کنند؛ مخاطبان خاص خود را دارند؛ دوستداران خاص خود را هم دارند؛ سه نفر نخست، جز در میان نوگرایان، در میان کهن‌گویان و کهن‌دوستان نیز پرآوازه‌اند و ابتهاج به این دو وجه، وجه حضور در عرصه موسیقی و تصنیف را نیز افزوده. نسل‌های متمادی، با شعر ایشان، به جوانی پا نهاده‌اند، عاشق شده‌اند، انقلابی شده‌اند، آوانگارد شده‌اند، میانسال و محافظه‌کار شده‌اند، با لبخندی به زیر و بم زمانه نگریسته‌اند اما در هیچ دوره‌ای از ایشان و شعرشان دست نشُسته‌اند.

احمدیه، نماد یك دوران | ۹:۸,۱۳۹۶/۱۲/۵|

استاد اسفندیار احمدیه، نقاش روایات مذهبی، ماجراهای حماسی، كار و معیشت مردمان كوی و برزن، ابعاد متعددی از نگاه به جهان را از خود به یادگار گذاشته است. ازجمله، به مناظر طبیعی متعدد از چشم‌اندازهای اطراف تهران و سایر نقاط ایران پرداخته است؛ مناظری گاه واقع نمایانه و اغلب خیالی.

هنر اخلاق‌مدار ماندگار می‌شود در گفت وگو با کیوان ساکت | ۸:۴,۱۳۹۶/۱۲/۵|

کیوان ساکت از معدود هنرمندانی است که به اخلاق‌مداری در هنر باور دارد و همواره در قالب گفت‌وگوهایی که با اهالی رسانه انجام می‌دهد به این امر مهم اشاره می‌کند. اما عملکردش در این سال‌ها چه در حوزه موسیقی و چه برخورد با اهالی فرهنگ به خوبی نشانگر این نکته است که توانسته در عمل هم به اخلاق‌مداری پایبند باشد.

او خداوندگار دوتار بود | ۱۱:۳۳,۱۳۹۶/۱۲/۲|

«ذوالفقار عسكری‌پور» مشهور به «ذوالفقار عسكریان» دوتارنواز برجسته خراسانی، در سال ١٣١١ در شهرستان كاشمر به دنیا آمد. پدرش دوره‌گرد بود و همین دوره‌گردی فرصتی فراهم آورد تا ذوالفقار بتواند با موسیقی نواحی مختلف خراسان آشنا بشود.

تأثیر سبک خراسانی بر نگارگری ایرانی | ۱۱:۳۰,۱۳۹۶/۱۲/۲|

احساس، زبان مشترک انسان هاست و ادبیات و هنر، زبان بیان احساس؛ ادبیات زبان گفتار و نوشتار است و هنر بازگوکننده آن به روایت تصویر. طبیعت بهترین و آموزنده ترین تصویر برای شاعران و هنرمندان است. در سبک خراسانی، به ویژه در شاهنامه، اشعار رودکی، سخن منوچهری، خمسه نظامی و... عناصر طبیعی، الهام بخش شاعران در سروده ها می باشند که در سایر سبک ها کمتر با آن روبرو هستیم.

رویکردهای تاریخ مردمی در اندیشه‌های شاعر مردم‌گرا؛ ما را از این بهار چه قسمت بود | ۱۰:۰,۱۳۹۶/۱۱/۲۱|

«خانه‌ای شخصی و مبلی ساده و قدری کتاب/ آمد و رفتی و ترتیبی، کز آن خوش‌تر نبود ... مادرم تدبیر منزل را نکو می‌داشت پاس/ پاسداری در جهانم بهتر از مادر نبود... شعر می‌گفتیم و می‌گشتیم و می‌بودیم خوش/ بزم ما گه‌گاه، بی مه‌روی و خنیاگر نبود ... شور و شری ناگه اندر توس زاد از انقلاب/ فکرت من نیز بی‌رغبت به شور و شر نبود ... در صف طُلاب بودم، در صف کُتاب نیز/ در صف احرار هم، چون من یکی صفدر نبود ... در سیاست اوفتادم آخر از اوج علا/ وین همی دانم به خوبی کان مرا درخور نبود ... روزنامه‌گر شدم، با سائسان همسر شدم/ واندر آن دوران کسم زین سائسان همسر نبود».

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما