هنر


این سرود مشهور با یک سیلی خلق شد | ۱۳:۳۴,۱۳۹۷/۸/۲۱|

سپتامبر 1941 است؛ دوران پرتلاطم جنگ جهانی دوم. ایران به اشغال ارتش متفقین درآمده و پرچم متفقین از پادگان استرآباد به اهتراز درآمده است. چکمه‌های نیروهای اشغالگر، دل وطن‌پرستان را می‌لرزاند و در این میان یک نفر هست که احساس می‌کند باید برای این دل‌های لرزان کاری کند.

منصوره فصیح رامندی:دیدگاه فقهی سنتی به موسیقی ایرانی تسری یافته است | ۱۲:۴۹,۱۳۹۷/۸/۲۱|

موسیقی همواره از جمله موضوعات مبهم فقهی بوده است. با توجه به تغییر در رویکرد موسیقی و ذائقه هنری جامعه از سویی و تاثیر عنصر زمان، مکان و عرف در صدور احکام فقهی آیا همچنان می‌توان بر دیدگاه‌های امتناعی مبنی بر حرمت موسیقی قائل بود؟

پیام رنگ‌ها | ۱۴:۲,۱۳۹۷/۸/۱۵|

در نقاشی قهوه‌خانه‌ای، اصولی برای به کار بردن رنگ‌ها وجود دارد. گفته می‌شود در کنار خود اثر این رنگ‌ها نیز حامل پیامی بوده‌اند. محمدرضا حسینی ـ نقاش قهوه‌خانه‌ای ـ با بیان اینکه در رنگ‌گذاری‌ها در عین توجه به سلیقه‌اش، چارچوب‌ها و المان‌های رایج را مراعات می‌کند، به ایسنا می‌گوید که در بیشتر موارد برای امام حسن(ع) از رنگ سبز و برای امام حسین(ع) و حضرت عباس(ع) از رنگ قرمز استفاده می‌شده است.

درنگی بر نمایش‌های دینی در ایران / داوود فتحعلی‌بیگی | ۱۱:۵۷,۱۳۹۷/۸/۱۵|

اغلب پدیده‌های نمایشی در دنیا از دل آیین‌ها بیرون آمدند و مستقل شدند؛ از جمله هنر شبیه‌خوانی. شبیه‌خوانی هم یک آیین نمایشی و هم نمایشی آیینی است که روند شکل‌گیری آن از دل دسته‌های عزاداری روز عاشورا آرام‌آرام شکل گرفت. شبیه‌سازی پیدا شد و بعد بین شبیه‌ها، گفت‌وگو به وجود آمد. رفته‌رفته رسید به تعزیه‌های سیار و بعد رسید به تعزیه‌های ثابت؛ وقتی به تعزیه ثابت رسید، دیگر از دسته‌های عزاداری مستقل شد. اما به‌دلیل اینکه در فرصت‌های معینی که ویژگی آیینی و مذهبی دارد، اجرا می‌شود، طبیعتاً به‌عنوان آیین نمایشی یا نمایش آیینی مورد توجه قرار می‌گیرد.

ایرج نعیمایی: موسیقی یادآور خانه ازلی انسان است | ۱۱:۵۱,۱۳۹۷/۸/۱۵|

دکتر ایرج نعیمایی، استاد نام‌آشنای موسیقی و خوشنویسی و رئیس سابق انجمن موسیقی ایران، بر این اعتقاد است که موسیقی یادآور حقیقت و بیانگر جدایی انسان از اصل خود و یادآور ازل است. در واقع موسیقی به یاد انسان می‌آورد که از کجا آمده است. خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران با او درباره اینکه آیا موسیقی آیینی ، همان موسیقی عزاداری است و اصولاً چه نوع موسیقی‌هایی را می‌توان موسیقی آیینی برشمرد و یک اثر موسیقایی مذهبی باید دارای چه مؤلفه‌‌هایی باشد، به گفت‌وگو نشسته‌ است که در ادامه تلخیصی از آن را می‌خوانید.

محمدرضا اصلانی: خلاقیت هنری یک امر آیینی است | ۱۱:۴۷,۱۳۹۷/۸/۱۵|

نوشدن پیوسته، هم ویژگی آیین و هم ویژگی هنر است. اصلاً سنت به معنای سنت‌گذاری است، نه سنت‌نگاری. به همین دلیل شما در آیین باید سر بسپری. این‌طور نیست که هنگام آن بروی و به کار روزمره بپردازی و مثلاً ناهارت را بخوری. اصلاً نمی‌توانی چنین کاری بکنی. آیین و هنر هرگز تکراری نیستند و برای هر کسی یک تجربه مطلق لحظه‌ای‌اند.

بیژن کامکار: دوران طلایی موسیقی اصیل ایرانی با چاووش شروع شد | ۱۲:۳۸,۱۳۹۷/۸/۱۳|

بیژن کامکار گفت: دوران طلایی موسیقی اصیل ایرانی با گروه چاووش و تلاش های پدرانه هوشنگ ابتهاج شکل گرفت. خواننده و نوازنده گروه موسیقی کامکارها و عضو گروه چاووش که این گروه در ساخت و تولید آثار ماندگار موسیقی اصیل فعال بود، در مراسم میراث دیداری شنیداری کتابخانه ملی ایران اظهار داشت: جرقه اولیه مشعل چاووش در خانه ما در سنندج زده شد.

منبت؛ هنر ماندگار مردم آباده فارس در راه جهانی شدن | ۱۳:۲۳,۱۳۹۷/۸/۶|

آباده در شمال فارس خاستگاه هنر منبت کاری است که نوید ثبت جهانی این صنعت دستی را رییس منطقه آسیا و اقیانوسیه شورای جهانی صنایع دستی در اوایل آبان ماه امسال داد. «غاده هیجاوی» در دیدار اخیر خود با استاندار فارس در شیراز گفت: درخواست فارس برای ثبت جهانی شهر منبت را دریافت کردیم و به نظر ما درخواست برجسته ای است و امیدوارم شهر آباده شرایط دستیابی به این جایگاه در حوزه صنایع دستی را داشته باشد.

مزدا انصاری: بدیعی رنگ ویلن را در موسیقی ایران تثبیت کرد | ۱۳:۲۷,۱۳۹۷/۷/۲۸|

بیست و هفت مهر سالروز درگذشت یکی از پدیده های موسیقی ایرانی یعنی حبیب الله بدیعی است. چنانچه یکی از اهالی موسیقی،بدیعی را هنرمندی می داند که اکنون نیز پس از گذشت سالها از مرگ وی تاثیرش بر نوازندگی ویلن غیر قابل انکار است. او کسی بود که رنگ ایرانی ویلن را تثبیت کرد.

این ساز ملی را چقدر می‌شناسیم؟ | ۱۱:۴۶,۱۳۹۷/۷/۲۵|

"دوتار" مهمترین و رایج‌ترین ساز در منطقه تربت جام و شرق خراسان و یکی از سازهای اصلی همراهی‌کننده آوازهای این منطقه است. به همین دلیل شش سال پیش، فنون ساخت این ساز در فهرست میراث ناملموس کشور ثبت و تبدیل به یک ساز ملی شد.

قزوین پایتخت ناشناخته خوشنویسی ایران است | ۱۱:۲۳,۱۳۹۷/۷/۲۵|

احمد فارِس استاد خوش‌نویس مصری که در جریان دوسالانه بین‌المللی قزوین که تا دهم مهرماه برقرار بوده در قزوین حضور داشته است؛ درباره نحوه علاقه‌مندی‌اش به این هنر گفت: از روزهای کودکی به خوشنویسی علاقمند بودم در مدارس خوشنویسی آموزش دیدم و خیلی زود توانستم مدرس خوشنویسی باشم . برای این که خوشنویس برجسته‌ای باشم تنها به یک خط بسنده نکردم، سال‌ها تلاش کردم و با مسافرت‌های گوناگون سعی کردم تا اسلوب‌ها و سبک‌های مختلف خوشنویسی را فرا بگیرم و امروز به جوانان نیز همیشه همین توصیه را دارم که سعی کنند اصلوب‌های متفاوتی از سراسر جهان را بیاموزند.

خطاط یگانه | ۱۱:۱۴,۱۳۹۷/۷/۲۵|

خوشنویسی وقتی از بند قواعد سنتی و کلاسیک خود آزاد می‌شود، تازه عطر و طعم هنر به خود می‌گیرد. یعنی از یک وضعیت نیمه صنعتی و خلاقه وابسته به مهارت کنترلی، خارج و به حال و هوای خلاقیت نزدیک می‌شود و درست در همین لحظه است که یک زبان معاصر به خود می‌گیرد.

کاوشگر سازها و نواها | ۱۱:۱۲,۱۳۹۷/۷/۲۵|

ایران سرزمینی است پهناور با بوم‌ و جغرافیایی گسترده و رنگارنگ که هر خطّه‌اش ساز و نوای خاص خود را دارد؛ ساز و نوایی که در سینه مردان و زنان این سرزمین از گذشته‌ای دیر و دور به میراث مانده و تا امروزها رسیده است. اغلب این صداها و نواها در مهجوری عمر می‌گذراندند و در پی دیده یا شنیده شدن هم نبودند؛ نوایی بودند از سر دلتنگی، عاشقی یا سینه‌ای سوخته که در دشتی، دمنی یا کویری زمزمه می‌شد یا‌ سازی که به نغمه درمی‌آمد.

این نقاشی هنوز زنده است اما ... | ۱۳:۳۳,۱۳۹۷/۷/۲۴|

محمدرضا حسینی ـ نقاش و مدرس نقاشی قهوه‌خانه‌ای ـ درباره این هنر می‌گوید: این نقاشی آمیخته با حماسه‌های مذهبی ما مانند قیام امام حسین (ع) و ادبیات ما مانند شاهنامه است و آینده بسیار روشنی دارد. اساتیدی که در این زمینه فعالیت می‌کردند به شکل سنتی نقاشی کار می‌کردند اما حالا به دلیل اینکه ما به شکل کلاسیک کار می‌کنیم و آموزش می‌دهیم ممکن است این کار زمان ببرد. این سبک نقاشی آینده بسیار روشن و خوبی خواهد داشت. مخاطب هم خیلی خوب است اما باید کار برای افراد عرضه و گفته شود.

گفت و گو با جواد عقیلی تنها بازمانده نسل طلایی نقاشان قهوه‌خانه ای | ۸:۴۰,۱۳۹۷/۷/۱۸|

نقاشی قهوه‌خانه‌ای شیوه یا مکتبی از نقاشی است که با نام حسین قوللَر آقاسی همراه است. آثاری که مخاطبانش در قهوه‌خانه‌ها بودند و نقال‌ها از روی پرده‌ها و بوم‌ها، برای مردم عامی داستان سرایی می‌کردند، داستان‌های مذهبی، حماسی، بزمی و فولکلور. این مکتب عمری کوتاه داشته، از اواخر قاجار تا جواد عقیلی آخرین بازمانده نسل طلایی نقاشی قهوه‌خانه‌ای.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما