هنر


نام کسائی با ساز نی همنشین است | ۱۲:۴,۱۳۹۸/۴/۳|

از بزرگان موسیقی ایران است و شاید بهتراست بگوییم برگی ازتاریخ کهن وغنی موسیقی ایران زمین. سخن از استاد حسن کسایی است؛ موسیقیدان و نوازنده بی‌بدیل نِی و سه‌تار. ساز نی با نام او گره خورده و خالق تحولی عظیم در این ساز است. او نام آشنای موسیقی ایران است و به قول هوشنگ ابتهاج «شکایت شب هجران که می‌تواند گفت حکایت دل ما با نی کسایی کن». علاقه‌مندی کسایی به موسیقی به دوران کودکی اش برمی‌گردد و درمکتب مهدی نوایی از شاگردان نایب اسدالله تلمذ کرده است.

جلیل شهناز به روایت داریوش پیرنیاکان در ششمین سالروز درگذشت شهنواز تار ایران | ۹:۰,۱۳۹۸/۳/۲۷|

امروز شش سال از درگذشت استاد جلیل شهناز می‌گذرد، 27 خرداد ماه سال 1392 بود. هنرمندی که تار با پود روزها و روزگار او گره خورده است و او را شهنواز تار ایران لقب می‌دهد و براستی این نام برازنده قامت هنری جلیل شهناز است. این نوازنده تار در طول زندگی هنری خود با هنرمندان بسیاری از جمله فرامرز پایور، حبیب‌الله بدیعی، پرویز یاحقی، همایون خرم، علی تجویدی، امیر ناصر افتتاح، جهانگیر ملک، حسن کسایی، سید محمد موسوی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری، عبدالوهاب شهیدی، اکبر گلپایگانی، حسین خواجه امیری، محمد رضا شجریان، شهرام ناظری و... همکاری داشته‌ است.

هنر چگونه در خدمت ضدگفتمان حاکم قرار می‌گیرد؟ | ۱۱:۱۶,۱۳۹۸/۳/۲۲|

نشست نقد و بررسی کتاب «گفتمان‌های فرهنگی و جریان‌های هنری ایران» (1397) نوشته محمدرضا مریدی عصر روز گذشته سه‌شنبه 21خرداد ماه در دانشگاه هنر برگزار شد.

وقتی هنر ارمنی و ایرانی تلفیق می‌شود | ۱۳:۵۳,۱۳۹۸/۳/۲۰|

جلفا از محله‌های قدیمی اصفهان است که هنرهای سنتی آن بخش مهمی از تاریخ صنایع دستی این استان را تشکیل می‌دهد. هنرهای دستی که در دوره‌های تاریخی گذشته همخوان با الگوهای هنر قرون وسطای ارمنی و مطابق با هنرهای کهن ایرانی تولید می‌شدند، ولی به نظر می‌رسد که امروز دیگر جایگاه مناسبی در میان صنایع دستی اصفهان ندارند.

گفت‌و‌گو با هوشنگ کامکار به بهانه سالروز درگذشت استاد حسن کامکار | ۹:۴۲,۱۳۹۸/۲/۲۳|

ردا 27 سال از فوت استاد حسن کامکار می‌گذرد؛ موسیقیدان، آهنگساز، نوازنده ویولن و بنیانگذار گروه موسیقی کامکارها که در 69 سالگی در زادگاهش سنندج دنیا را با فرزندانی خلف وانهاد و رفت؛ 24 اردیبهشت سال 1371.

یک اتفاق نادر در تاریخ خوشنویسی | ۱۰:۲۵,۱۳۹۸/۲/۸|

ارج نهادن و نکوداشت هنرمندان در زمان حیات شان را می‌توان یکی از نشانه‌های رشد اجتماعی و لازمه الگوسازی در جامعه‌ دانست که به گفته متخصصان، گرفتار سردرگمی فرهنگی است و نیاز به شناختن بیشتر خود و باورِ داشته‌ها و هنر خود دارد. موزه خوشنویسی ایران که در تابستان 96 راه‌اندازی شده، در این راستا، سنت خوبی را آغاز کرده و یکشنبه 8 اردیبهشت ماه، نکوداشت استاد عباس اخوین، چهره ماندگار خوشنویسی را به پاس یک عمر خلق آثار ماندگار و اعتلای هنر خوشنویسی برگزار می‌کند

موسیقی آذربایجان و سنت‌‌های عاشیقی / جهانگیر نصراشرفی | ۱۰:۸,۱۳۹۸/۱/۲۶|

در فرهنگ موسیقایی مردم آذربایجان، موسیقی عاشیقی اساس و ساختار سنت‌های خنیاگری و موسیقی قومی آنان را تشکیل می‌دهد و یکی از قدیمی‌ترین و اصیل‌ترین مکاتب موسیقی مقامی در ایران محسوب می‌شود. موسیقی عاشیقی درجایگاه موسیقی کلاسیک مردم آذربایجان، از فرم و اجزایی تعریف شده و نظام‌مند برخوردار است. این رپرتوار متشکل از مجموعه‌ مقام‌ها و لحن‌هایی است که درقدیمی‌ترین شکل اجرایی خود با سازعاشیقی موسوم به «قوپوز» و «آواز» بیان می‌شود

گفت‌و‌گو با استاد عالیم قاسم اف خواننده مطرح موسیقی آذربایجان | ۱۰:۶,۱۳۹۸/۱/۲۶|

«من با الهام و درس از بزرگان و با حس و حال خودم و نگرش درونی‌ام تلاش کرده‌ام راهی به نام عالیم قاسم اف بگشایم بویژه با این نظر که بتوانم موسیقی دیارم را با صدای خدادادی‌ام به جهانیان معرفی کنم»؛ اینها را استاد عالیم قاسم اف، خواننده مطرح موسیقی آذربایجان می‌گوید که با آوازهایش نشان داده عنوان «بلبل شرق» که به او داده‌اند، بی‌مسمّا نبوده ست

مفهوم «مکتب» در موسیقی کلاسیک ایرانی / بهرنگ نیک‌آئین – بخش اول | ۱۰:۳۲,۱۳۹۸/۱/۲۴|

آیا برچسب‌های مختلفی که بر موسیقی‌ها زده می‌شوند معانیِ موسیقایی دارند؟ در صورتی که جواب مثبت باشد باید بتوانیم عناصرِ موسیقایی‌ای را برای تمایزِ این موسیقی‌هایی که به واسطه‌ی برچسب‌های متمایز از یکدیگر متمایز شده‌اند برشماریم. در غیر این صورت، ممکن است در جستجوی چیستی این تمایزگذاری‌ها بتوان از معیارهای غیرموسیقایی، شامل اجتماعی، سیاسی، شعری، یا انواع دیگر نام برد.

آوایی از هزاره‌های دور / سعید اسلامی راد | ۱۰:۲۷,۱۳۹۸/۱/۲۴|

وقتی صحبت از آغاز پیدایش یک تمدن می شود سنجه های اعتباربخشی دانش ما الگوهایی را برای این ردیابی معرفی می کند. هربار با نگریستن به پس پشت خود انسان هایی را می بینیم که در یک چیز علیرغم تفاوت های فرهنگی، جهان‌بینی و زیست‌جهان‌شان با ما مشترک هستند؛ و آن موجودیتی است که با آن خود را می نامیم: انسان. انسان امروزی به رغم تمامی دژخیمی و ددمنشی‌هایی که از خود نشان می دهد و آن هم در دهه های نخستین بیست و یکمین قرن تاریخ خودانگاشته‌اش که با انواع کشتارها، جنگ ها و نسل‌کشی‌ها، هستی اش را بدان زینت می‌کند.

میرجلال‌الدین کزازی : «خُنیا» را هنری‌ترین هنرها می‌دانم | ۷:۵۸,۱۳۹۸/۱/۲۱|

ردپای گرانی‌های یک ساله کاغذ را حتی بر آثار نویسندگان و مترجمان بنام کشورمان نیز می‌توان دید و آنگونه نیست که گمان کنیم تنها جوان ترها بوده‌اند که در این میانه متضرر شده باشند. آنچنان که حتی «میر جلال‌الدین کزازی» چهره ماندگار فرهنگ و ادب کشورمان هم که سال هاست در عرصه‌های تألیف و ترجمه مشغول به کار است، از آن گلایه دارد

جای همیشه خالی هنرمندان شناسنامه دار ایرانی | ۹:۴۸,۱۳۹۷/۱۲/۲۲|

در روزگاری که «آواز ایرانی» به ورطه فراموشی می‌رود بزرگانی هستند که عاشقانه دل به میراث نیاکان خود سپرده و زندگی خود را پای این هنر اصیل موسیقی گذاشته‌اند آواز نغمه ای آسمانی است که از بطن وجود انسان برمی خیزد و پیشینه ای بسیار طولانی در این مرز و بوم دارد. استاد حسن گلپایگانی یکی از بزرگان موسیقی آوازی ایران است.

ساختار و ویژگی‌ کتیبه‌های کوفی تزئینی(گل‌دار، گره‌دار) در دوره سلجوقی و ایلخانی | ۹:۴۷,۱۳۹۷/۱۲/۱۵|

از حدود قرن سوم هجری خط کوفی در معماری ظاهر شد و تا حدود قرن هفتم هجری، گونه‌های متنوعی از کوفی در مناطق مختلف ایران شکل گرفت. در یک تقسیم ­بندی کلی، ­می‌توان عنوان کوفی تزئینی به آنها اطلاق کرد.این خط، محکم، استوار و ساختار هندسی‌اش مبتنی بر حرکت‌های صاف، زاویه­ دار و کشیده­ های طولانی است. خطوطی مانند "کوفی بنّایی، کوفی مُعقِلی، کوفی‌های گره‌دار و گُل‌دار".

نوشداروی پس از مرگِ سهراب | ۱۵:۱,۱۳۹۷/۱۲/۷|

استاد پرویز یاحقی تغییری زیاد یا به عبارتی تحول و انقلابی در اجرای دستگاه‌های موسیقی ایرانی ایجاد کرد. از موسیقی قدیم ایرانی، امروزه فقط سی لحن باربد باقی مانده که البته آن هم سینه به سینه حفظ شده. موسیقی ایرانی درحال‏ حاضر هفت دستگاه اصلی دارد که عبارت‌اند از : شور – سه گاه – چهار گاه- همایون – ماهور- نـوا – راست پنجگاه.

نگارگری مینیاتور ثبت شد | ۱۶:۱۷,۱۳۹۷/۱۲/۱|

همزمان با ثبت ملی «هنر نگارگری مینیاتور» در فهرست میراث ناملموس، «بیژن کامکار» - نوازنده ساز رباب -، و «محمود فرشچیان» - استاد هنرنگارگری - به عنوان حاملان میراث فرهنگی در فهرست گنجینه‌های زنده بشری قرار گرفتند.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما