رحلت "شیخ طوسی" مؤسّس حوزه‏ ی علمیه ‏ی نجف اشرف (460 ق)
|۸:۱۴,۱۳۹۸/۶/۳۱| بازدید : 231 بار

 

شیخ ابوجعفر محمد بن الحسن طوسی معروف به شیخُ الطّائفه از ستارگان درخشان جهان اسلام در سال 385 قمری در خراسان به دنیا آمد. در سال 408 قمری یعنی 23 سالگی به بغداد كه مركز بزرگ علوم و فرهنگ اسلامی آن زمان بود مهاجرت نمود و تا پایان عمر در عراق ماند. وی مدت پنج سال ازمحضر درس شیخ مفید مستفیض شد و 23 سال هم از خدمت سیدمرتضی شاگرد ارزشمند شیخ مفید بهره‏مند گشت. شیخ طوسی پس از استادش سید مرتضی، ریاست علمی و فتوایى شیعه را بر عهده گرفت و به علت یك سلسله آشوب‏های به وجود آمده از سوی مخالفان، خانه و كتابخانه‏اش به تاراج رفت. شیخ كه خانه، كتاب‏ها و دست‏نوشته ‏های خود را در بغداد از دست داده بود، به نجف اشرف مهاجرت كرد. او حوزه‏ی علمی جدیدی را در آنجا به وجود آورد و پایه‏های استوار این مركز بزرگ را بنا گذاشت به طوری كه پس از گذشت هزار سال از آن تاریخ، هنوز اصالت علمی خود را حفظ كرده و دیگر مراكز اسلامی را تغذیه ‏ی فرهنگی می‏كند. شیخ طوسی فقه را با نگارش كتاب "المَبسوُط" وارد مرحله ‏ای جدید نمود، ولی دو اثر بسیار مهم ایشان با نام "تَهذیب" و "اِستِبصار" در كنار كتاب "كافی از كلینی" و "من لایحضُرُه الفَقیه از شیخ صدوق" كتب چهارگانه‏ ی حدیث شیعه را تشكیل می‏دهند. شمار آثار شیخ طوسی به بیش از 50 جلد می‏رسد كه التِبْیان فی تفسیر القرآن در 10 جلد، تَلْخیصُ الشّافی، كتابُ الابْواب و... از آن جمله ‏اند. گذشته از آثار گرانبها و ارزشمند علمی، دانشوران بزرگی در حوزه‏ ی درسی شیخ طوسی پرورش یافتند كه شمار آنان را افزون از سیصد دانشمند مجتهد نوشته ‏اند. شیخ طوسی سرانجام در محرم سال 460 قمری در 76 سالگی رخ در نقاب خاك كشید و در نجف اشرف به خاك سپرده شد.

برچسب ها :


اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما