سابقه «پیر ما» در غزلی از حافظ / نصرالله پورجوادی
|۱۰:۵۷,۱۳۹۸/۶/۳۰| بازدید : 290 بار

 

 

چکیده: حافظ در بیت ِ « دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما / چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما» از پیری یاد می کند که در ابتدا خراباتی نبوده، بلکه اهل طریقت و مسجد بوده و حال، ناگهان خراباتی شده است. منظور حافظ از این شخصیت که «پیر ما» خوانده شده چه کسی بوده است؟ آیا این پیر، شخصیتی تاریخی و واقعی بوده یا صرفاً شاعر، در عالم خیال خود، او را خلق کرده است؟

برخی از مفسران قدیم و جدید ِ حافظ ، مقصود از این پیر را «شیخ صنعان» (در داستان منطق الطیر عطار) می دانند، ولی به دلایل مختلف این تفسیر نمی تواند درست باشد. در این مقاله، با توجه به دیگر ابیات حافظ، اثبات شده است که مقصود ِ حافظ از «پیر ما» حسین بن منصور حلاج است.

 

منبع: دوفصلنامه جاویدان خرد، تابستان 1388

دریافت مقاله

اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما