مظهرصدق و صفاو صراحت / سیدهادی خسروشاهی
|۷:۱۹,۱۳۹۸/۵/۲۷| بازدید : 80 بار

 

قرار شد سطوری چند درباره برادر ارجمند و عزیزم حجت‌الاسلام والمسلمین حضرت آقای شیخ محمدجواد حجتی‌كرمانی (حفظه‌الله) و سابقه آشنایی با ایشان بنویسم... البته این بنده درباره دوستان و برادران و بزرگان زنده، بنا نداشته‌ام و ندارم چیزی بنویسم تا حمل بر اغراض شخصیه! نشود... و فقط خاطراتی چند درباره آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای (رهبر معظم انقلاب اسلامی) نوشتم كه علاوه بر «اجازه‌‌نامه‌خانه»! وزارت ارشاد پنج سالی است كه در یك نهاد فرهنگی دیگر در انتظار صدور اجازه است! و هیچ نوع مذاكره و مكاتبه و تلفن و فاكس و وساطت هم موجب «مفاهمه» نشده و به اصطلاح، این تشبثات موجب «افاقه» دوستان مربوطه نشده و ما اكنون تنها نسخه تایپی آن را در كتابخانه خود محفوظ نگه داشته‌ایم كه شاید در قرن بعدی! چاپ شود و برای نسل آینده مفید افتد!

 

...اما در مورد برادرم محمدجواد حجتی كرمانی، در مقابل درخواست دوستان، چاره‌ای جز تسلیم نبود و البته با توجه به شرایط خاص موجود، فقط سطوری چند به عنوان اشارت! مكتوب می‌شود به امید آنكه صد سال بعد! مشروح كامل خاطرات و ذكریات خود را درباره ایشان بنویسم. به امید آنكه به علت محتوای فداییانی آن، در اجازه‌خانه‌های بعدی دوستان، گرفتار نشود و رخصت چاپ و نشر بیابد!

 

... بیش از شصت سال از آشنایی و سپس «اخوت» اینجانب با حضرت محمدجواد حجتی كرمانی می‌گذرد و در این مدت من جز صدق و صفا، عشق و وفا، قیام لله، مثنی و فرادا و خدمت در راه اسلام و مسلمین، صراحت و شهامت و تذكار برای «احیا» كسانی كه امید به اصلاح آنها می‌رفته و... از ایشان ندیده‌ام.

 

... من بعد از آنكه در سال 1332 از تبریز به قم آمده و وارد حوزه علمیه شدم، مدتی در «مدرسه فیضیه» سكونت داشتم و بعد از چند ماه به «مدرسه حجتیه» منتقل شدم كه اغلب طلاب آن مدرسه، «همشهری‌»های من بودند ولی به علت وسعت مدرسه و كثرت «حجره» تعداد زیادی از طلاب بلاد دیگر هم در آن سكونت داشتند.

 

... در طبقه دوم بلوك غربی مدرسه، چندین حجره در اختیار «طلاب كرمانی» قرار داشت كه آقایان: علی‌اكبر هاشمی‌رفسنجانی، شهید محمدجواد باهنر...

 

شهید ایرانمنش، محمود و محمد هاشمی و... برادر ارجمندی به نام محمدجواد حجتی كرمانی ساكن آن حجرات بودند. آشنایی من با همه آن آقایان از همان تاریخ آغاز شد ولی روابط صمیمانه بیشتر با محمدجواد حجتی كرمانی بود و بعد با برادرش علی حجتی كرمانی كه تازه از «نجف» برگشته و به «قم» آمده بود. دلیل این صمیمیت نزدیكی فكری و هواداری از «فداییان اسلام» بود... یعنی هر دو در واقع «سمپات» این سازمان بودیم و البته رابطه سازمانی و تشكیلاتی نداشتیم، چراكه اصولا فداییان اسلام فاقد سازمان و تشكیلات به مفهوم مصطلح آن در میان احزاب بود... پس از شهادت رهبری فداییان اسلام و سكوت اسفبار بخش اعظم روحانیون، هواداران شهید نواب صفوی كه در واقع نسل دوم و جوان علاقه‌مند به راه و روش فداییان بودند، با همدیگر صمیمی‌تر شدند و به عنوان برادران «فدایی» به همكاری و همفكری پرداختند و در حجره ایشان در مدرسه حجتیه مجلس بزرگداشتی برای شهدا برگزار كردیم كه بعضی بزرگان حوزه در آن شركت كردند... محمدجواد حجتی كرمانی در این میان خالص‌تر و مخلص‌تر از بقیه برادران بود و در واقع او برادری با صدق و صفا به معنی كامل كلمه بود و در اخلاص و عمل، پیشتاز... بدون آنكه داعیه‌ای داشته باشد و تظاهری در این زمینه بنماید... محمدجواد حجتی كرمانی در همه زمینه‌ها همواره فعال بود و بارها و بارها و به مناسبت‌های مختلف دستگیر و زندانی، یا تبعید شد ولی او همچنان «برادری، فدایی» برای اسلام و مسلمین باقی ماند. ... دوره زندان ده‌ساله به علت عضویت در «حزب ملل اسلامی» یكی از طولانی‌ترین این زندان‌ها بود ولی با وجود ضعف جسمانی، روحیه نیرومند «برادری، فدایی» استمرار یافت و مبارزه ادامه داشت... كه داستان مشروح آن را باید در جلد دوم خاطرات این برادر، فدایی اسلام مطالعه كنیم. یكی از خصال برجسته محمدجواد حجتی كرمانی در طول این شصت سالی كه من با ایشان آشنا هستم علاوه بر صدق و صفا، صراحت و شجاعت و شهامت در بیان حقایق و نقد اوضاع و افراد، در راستای اصلاح امور است كه البته همیشه هم همراه با هزینه‌هایی بود كه محمدجواد حجتی كرمانی چون از قبیله لایخافون فی‌الله لومـ[ لائم بود آماده پرداختن آن هزینه‌ها بود كه عمدتا هم از سوی دوستان!! تحمیل می‌شد. به نظر من حتی اشاره به خصلت‌های انسانی و برادری او، نیاز به فرصتی دیگر و بیانی مشروح‌تر دارد كه متاسفانه اكنون فاقد آن فرصت هستیم، ولی یادآوری چند نكته از این نوع صراحت‌ها و شهامت‌ها در دوران‌های نه‌چندان دور می‌تواند روشنگر حقیقت مدعا باشد. محمدجواد حجتی عاشق نواب صفوی بود- و هست- و به همین دلیل كتابی تحت عنوان «آموزگار من نواب» منتشر كرده كه چگونگی این عشق و علاقه و وفاداری و برادری را می‌تواند نشان دهد. او در عین اینكه «اقدام مسلحانه» فداییان اسلام را می‌پذیرد و ارج می‌نهد، اما در همان حال، چگونگی امر را قابل بحث می‌داند: «قیام مرحوم نواب مسلحانه بود و نقش تاثیرگذاری در نهضت ملی ایران داشت. قتل هژیر و به ویژه رزم‌آرا، روند ملی شدن صنعت نفت را تسریع كرد. چهره‌های منصف مثل مهندس عزت‌الله سحابی و آیت‌الله طالقانی تصریح كردند كه اگر قیام مسلحانه فداییان اسلام نبود نمی‌توانستیم موفق شویم. پشتوانه نهضت‌ ملی گلوله فداییان اسلام بود اما اینكه كار فداییان اسلام چقدر مقرون به صواب بود و از منظر جامعه‌شناسانه و مشی سیاسی قابل بحث است...» و البته به‌‌رغم این نكته، محمدجواد حجتی خود می‌گوید: «... ما امروز و پس از گذشت بیش از نیم قرن می‌توانیم با كمال سربلندی اعلام كنیم كه چند مسلمان غیور و از جان گذشته در برابر استعمار و استبداد ایستادند و تاریخ آزادی ملت را در پرتو جهاد مسلحانه با خون خود نوشتند و خود شربت شهادت نوشیدند و...» (آموزگار من، نواب صفوی، چاپ دوم، 1387، موسسه اطلاعات، صفحه 215). نكته‌ای كه برادرمان در این گفتار به آن نپرداخته است اعدام انقلابی سیداحمد كسروی تبریزی است كه مانند سیدمحمدعلی شیرازی ادعای «برانگیختگی» كرد و اگر می‌ماند، فتنه «آیین پاكدینی!» او، خطرناك‌تر از بابی‌گری و بهائی‌گری می‌شد و عجیب آنكه اخیرا بعضی از روشنفكرنمایان خارج‌نشین طلبكار شده‌اند كه چرا در ایران از «كسروی» تجلیلی به عمل نمی‌آید. ولی پاسخگوی این سوال نیستند كه چگونه می‌تواند از كسی تجلیل به عمل آید كه غیر از ادعای «برانگیختگی!» تمام مفاخر ملی و مذهبی مردم ایران و تشیع را مورد هجمه قرار داد و با فلسفه و حكمت و دعا و عرفان و شعر و هنر و ادبیات فاخر مخالف بود و در این زمینه علاوه بر تالیف كتاب‌ها و نشر مقالات متعدد همه ساله «جشن كتابسوزی» برپا كرد و در این جنبش! علاوه بر كتب ادعیه/ مذهبی، دیوان‌ حافظ و سعدی و خیام و... را با افتخار! به آتش كشید... و این مدعیان طلبكار می‌خواهند از همچو آدمی! تجلیل به عمل آید و البته فداییان اسلام برای جلوگیری از خطر پیدایش فرقه جدید او را از میان برداشتند. در مورد صراحت و صداقت محمدجواد حجتی كرمانی در نقد دوستان! بی‌مناسبت نیست كه به یكی دو مورد اشاره شود: محمدجواد حجتی كرمانی خطاب به آقای ابوالحسن بنی‌صدر، هنگامی كه رییس‌جمهوری ایران بود می‌گوید:

«... آقای بنی‌صدر مهم‌ترین عیب شما آن است كه «خودمحورید» و «دهن‌بینید»... چرا اینقدر از «خود» می‌گویید. دشمنان بیش از هر كس از وجود من و شما و اخلاق و ضعف‌های من و شما بهره می‌برند. از من، از ضعف اعصاب، از شما، از «من» «من» گفتن! از آقای بهشتی از وسواس ایشان در نظارت بر همه امور. از آقای هاشمی از بی‌توجهی و سهل گرفتن برادران و مخالفان و...» بعد به مرحوم رجایی می‌گوید: «آقای رجایی عملكرد شما در وزارت آموزش و پرورش نشان می‌دهد كه شما صددرصد مكتبی هستید ولی به صراحت بگویم روش شما در كشورداری صددرصد مكتبی نیست چون فقط دفع است و از جذب خبری نیست!» در مورد معاصرین، به عنوان نمونه در مورد آیت‌الله مصباح‌یزدی ضمن ادای احترام كامل می‌گوید: «...آقای مصباح‌یزدی فردی محترم و مبادی آداب هستند اما متاسفانه در درگیری‌های سیاسی شخصیت‌ اشخاص تحریف می‌شود. آقای مصباح به هیچ‌وجه مجتهد سیاسی نیست و شركت در باندبازی‌های سیاسی در شأن مقام علمی استاد بزرگواری چون آقای مصباح نیست. آقای مصباح! مگر شما و امثال شما نبودید كه آقای احمدی‌نژاد را تا بدان حد بالا بردید كه امروز از گریبان شما سر برآورد؟ اینها نمونه‌های كوتاهی از نقدهای صریح و شفاف ایشان درباره بعضی مصادر امور بود و تفصیل را باید در مقالات منتشرشده ایشان به دست آورد.» در پایان اشاره كنم كه ایشان همواره با «طلبگی» زندگی كرده و از «زی‌ّ طلبگی» خارج نشده و هرگز به دنبال كسب مقام و مال و ثروت نبوده و حتی در معیشت خود دچار مشكلاتی شده ولی با كسی در میان ننهاده و همواره و تا امروز مشغول تالیف و ترجمه است و از آثار ایشان علاوه بر صدها مقاله، بیست جلد كتاب تاكنون چاپ و منتشر شده است كه از جمله آنهاست: ترجمه سه جلد از تفسیر «المیزان» علامه طباطبایی آموزگار من نواب صفوی، جلوه مسیح عشق و تلاش (جلد اول خاطرات) منشات زندان، مرزهای ایدئولوژیك حسین بن علی(ع) حماسه تاریخ، روابط اجتماعی در اسلام، اسرار سقیفه، دولت و سیاست در اندیشه حسن البناء و... جعله الله ذخرا للاسلام و المسلمین

منبع: روزنامه اعتماد

اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما