برگی از تاریخ ثبت اسناد در ایران (با نگاهی به دفتر اسناد شیخ فضل الله نوری)
|۱۳:۲۱,۱۳۹۶/۵/۱۱| بازدید : 507 بار

 

سید علی آل داوود

پیش از تصویب قانون ثبت اسناد، یعنی در زمان پیش از مشروطه، شناسایی و تعیین حدود املاک هر کس فقط بر اساس اسناد عادی و مبایعه نامه ها معلوم می شد و از این رو همیشه رایج ترین دعاوی بین افراد یا حتی کسان عادی و دولت ها، اختلاف بر سر مالکیت بود. ثبت اسناد به طریق رسمی و قانونی همراه با سایر دانش های جدید و از جمله حقوق از اواسط دوران قاجاریه رواج و به تدریج رسمیت پیدا کرد.

در ابتدا چند آیین نامه و دستورالعمل برای ثبت صادر شد، اما همانند همه پدیده های جدید با مخالفت هایی مواجه شد، به گونه ای که چون میرزا علی خان امین الدوله صدراعظم تجدد خواه آیین نامه ای به منظور قانونی کردن ثبت اسناد در دفاتر خاص صادر کرد موجمخالفت ها به ویژه از سوی پاره ای علما و صاحبان محاضر شرعی از گوشه و کنار برخاست. اینان رواج و رسمیت قانون ثبت را باعث کسادی کار خود و بسته شدن محاضر و دفاتر شرعی می دانستند. به نظر این گروه با الزامی شدن ثبت، مردم دیگر به محضر شرعی مراجعه نکرده و دعاوی خود را از طریق محاکم عرفی حل و فصل می کردند.

کانون وکلا، 1384، شماره 188 و 189

 

دریافت مقاله

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما