دیوها در آغاز «دیو» نبودند / ژاله آموزگار
|۸:۴۱,۱۳۹۵/۹/۲۸| بازدید : 805 بار

مهاجرت تاریخ ساز آریاییان که گروهی از آنان را در سرزمین ما جای داد، پیوند های فرهنگی مشترکی میان ساکنان بیشتر سرزمین های جهان به وجود آورد. در این میان، مردم باستانی سرزمین ما با مردم باستانی سرزمین هند، از همبستگی های دیرینه بیشتری برخوردار شدند؛ زبانهای خویشاوند، اسطوره های خویشاوند، خدایان و ضد خدایان خویشاوند. و این مقاله در زمینه مقایسه ای است میان دیوان و خدایان این دو سرزمین.

در اندیشه آریاییان همیشه نوعی دوگانگی جای داشته است؛ تعارض میان خوب و بد. این شیوه تفکر، هسته اصلی و زیر بنای اندیشه ای آیینهای ایران باستان را نیز تشکیل می دهد. ام در گذشته های دور و بویژه در سرزمین هند، نوعی توازی و توازنی نیز در میان فرمانروایان مینوی جهان وجود داشته است. و به عبارت دیگر دو گروه خدایان در اندیشه ها فرمانروایی کرده اند:

1-خدایانی که اسورا یا اسوره نامیده می شوند و نشان دهنده پایگاه خسروی هستند و از نیرو معجزه آمیز «مایا» که به منزله پایگاه فرمانروایی است برخوردارند .

2- گروه دوم که دیو نامیده می شوند و نشان دهنده صلابت رزمی هستند...

کلک شهریور 1371 شماره

 دریافت مقاله

 

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما