برچسب : مولانا

دریافت مفهوم جان در غزلیات شمس | ۱۱:۴,۱۳۹۶/۵/۳۰|

این مقاله به تحلیل واژه جان، یکی از رمزهای بزرگ غزلیات شمس، اثرجاودانه مولانا جلال الدین محمد بلخی می پردازد. در این تحلیل با استفاده از کاربردهای گوناگون جان، معانی مختلف آن دریافت، و سیر استعلاعی این مفهوم آشکار می شود.

نماد پرندگان در مثنوی / محمدرضا صرفی | ۱۴:۲,۱۳۹۶/۵/۲۵|

این مقاله به منظور بررسی نمادهای پرندگان در مثنوی مولانا با روش کتابخانه ای نوشته شده است. نگارنده پس از استخراج تمام کاربردهای پرندگان با استفاده از روش تحلیل محتوا به طبقه بندی، توصیف و بیان معانی نمادین آنها پرداخته است.

ستایش و نکوهش عقل در مثنوی / رضا شجری | ۱۳:۵۲,۱۳۹۶/۵/۲۵|

مولانا در مثنوی شریف و بی بدیل خویش از عقول متعدد و متفاوتی سخن به میان آورده و گاه زبان به ستایش عقل و در جای دیگر به نکوهش آن گشوده است. در این نوشتار ضمن بیان و توضیح انواع عقل در مثنوی و تشریح کارکردها و ویژگیهای آن، دلایل ستایش و نکوهش آنها بررسی شده است.

رنج از نگاه مولانا / ایرج شهبازی | ۱۳:۴۴,۱۳۹۶/۴/۱۴|

تصور زندگی بدون رنج، تصوری است که عقلش نمی کند تصدیق؛ از این رو، مسأله رنج همواره برای انسان های اندیشمند مطرح بوده و هر کسی به نحوی آن را تبیین کرده است. مولوی نیز به ژرفی در این مسئله اندیشیده است.

مولانا را هنوز نمی‌شناسیم در گفتگو با محمد قاسم زاده | ۱۲:۱۸,۱۳۹۶/۳/۳۰|

نویسنده رمان «گفتا من آن ترنج‌ام» پیرامون زندگی مولانا جلال‌الدین محمد بلخی معتقد است یک نویسنده باید ۱۰۰ صفحه مطالعه کند و در مقابل یک صفحه بنویسد.

حسام الدین چلبی و جایگاه او / توفیق سبحانی | ۸:۳۱,۱۳۹۶/۳/۲۱|

مولانا، عارف بزرگ ایران در قرن هفتم هجری، پیش از حشر و نشر با بزرگ مردانی چون شمس تبریزی، صلاح الدین زرکوب و حسام الدین چلبی، در میان مردم، هم چون پدرش، بهاولد، از پایه و مقامی خاص برخوردار بوده، همواره در مجالس وعظ او شرکت می جسته و او را فرمان می بردند، لیکن پس از اشنایی با شمس دگرگون شد

مولانادرباره روزه وماه رمضان چه گفته است؟ | ۱۱:۲۶,۱۳۹۶/۳/۱۷|

یکی از شاعرانی که بیشترین شعر را در وصف روزه و حقیقت روزه‌داری سروده، بی‌شک مولانا است؛ مولانا در غزل‌ها و رباعی‌های گوناگونی از ماه صیام و حقیقتِ روزه سخن گفته است.

نقد قدرت از دیدگاه مولانا در مثنوی / مریم محمدزاده | ۱۳:۳۶,۱۳۹۶/۳/۶|

کمتر کسی ممکن است به مولانا به چشم منتقد و مصلح اجتماعی نگاه کند و در آثار عرفانی و غنایی وی به دنبال آرای انتقادی و سیاسی باشد، اما درک عرفان و اندیشه انسانی و مردم گرایانه او، تردیدی در جامعیت شخصیت و جهان بینی وی باقی نمیگذارد

تأملی در مسأله مرگ ستایی در ادب عرفانی و دیوان غزلیات مولانا / علی حسین پور | ۱۰:۳۴,۱۳۹۶/۳/۶|

یاد مرگ که همواره عیش بسیاری از انسانها را طیش و تیره می دارد، برای صوفیان و عارفان راستین، موجب انس و آرامش بوده است. آنان با الهام گرفتن از فرهنگ قرآنی و حدیثی، که در آن تصویر روشن و مطلوبی از مرگ مؤمنان و موحدان ارائه شده است، به مرگ نگاهی عاشقانه و عارفانه داشته اند و باور آنان این بوده است که جان آسمانی انسان با تبعید به دنیا و تعلق به تن از جوار قرب الهی دور شده و از سعادت دیار یار باز مانده است.

فزون از خویش / حسن جعفری تبار | ۱۱:۸,۱۳۹۶/۲/۳۰|

به دشوار نیز نمی توان غیر از مولانا جلال الدین، انسانی را یافت که با هیاتی همچون هر انسان دیگر، دانشی برتر از هرآنچه گفته ایم و شنیدیم و خوانده ایم داشته باشد، او که قرعه فال به نامش زده بودند و دیدگانش به نعیم و ملکی کبیر افتاده بود، از نطق همچون اناری متراکم بر خود می شکافید و همچون موری پر توانو مصر، باری افزون بر تاب انسانی بر دوش می کشید:

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما