برچسب : مولانا

چشم از دیدگاه مولانا در مثنوی معنوی / اسماعیل تاج بخش | ۱۳:۳۴,۱۳۹۶/۱۱/۴|

الف – در مثنوی مولانا ((چشم )) تعبیرهای گوناگونی دارد ‘ یا دیده ظاهری است که تنها مظاهر و تعینات جهان مادی را می بیند و از جهان غیب بی خبر است ‘ و یا دیده باطنی که ابزار شهود و ادراک حقایق است . ب- پیامبران الهی نمونه های کامل دیده وران باطنی محسوب می شوند . ج- تلقی مولانا از شور چشمی با برداشت عوام تفاوت دارد ... د- جمادات نیز از دیدگاه مولانا نوعی ادراک و دیده وری دارند . و- معانی ((نظر )) در مثنوی با ((چشم )) یکسان نیست ‘ و مولانا برداشت خاصی از آن دارد ...

آئین اختتامیه پنجمین نکوداشت مولانا برگزار شد | ۱۱:۲۳,۱۳۹۶/۹/۲۶|

اولین سخنران این مراسم سیدحمید رضوی، دبیر اجرایی این نکوداشت بود که سخنان خود را اینگونه آغاز کرد: نکوداشت بین‌المللی مولانا هر ساله با هدف شناسایی و حمایت از فعالان و مشتاقان علاقه‌مند به مکتب مولانا برگزار می‌شود. این نکوداشت فرصتی است مغتنم برای تجلیل از عرفا، فلاسفه، مورخین و فرهنگیانی که در این عرصه فعالیت داشته‌اند.

مولانا درس صلح می‌دهد | ۹:۳۵,۱۳۹۶/۹/۲۶|

در مراسم بزرگداشت بین‌المللی مولانا که با حضور نمایندگان 14 کشور فارسی‌زبان و کشورهایی که کرسی زبان فارسی در دانشگاه‌های خود دارند در دانشگاه شهید بهشتی تهران برگزار شد از غلامحسین ابراهیمی دینانی، پرویز تناولی، محمد معتمدی و ایرنا تجلیل و تقدیر به عمل آمد. در این مراسم، حسین باهر، رفتارشناس و مولانا پژوه طی سخنانی گفت: «مولانا دو دِین بر گردن ما دارد؛ یکی دِین کلی است که شامل همه مردم دنیا می‌شود.

معانی نمادین ماه در اسطوره ها و ایران باستان و بازتاب آن در اندیشه مولانا جلال الدین بلخی | ۱۲:۵۱,۱۳۹۶/۹/۱۲|

این مقاله به منظور بررسی نمادین، مقام و موقعیت ماه در میان مردم ایران زمین از دیرباز و بازتاب اسطوره یی آن در اندیشه ی مولانا است که با روش کتابخانه ای نگاشته شده است. سعی شده که پس از استخراج کاربردهای گوناگون ماه در غزلیات و مثنوی مولانا، همچنین کاربردهای نمادین ماه در اسطوره ها با استفاده از روش تحلیل محتوا به طبقه بندی، توصیف و بازتاب معانی نمادگونۀ ماه به صورت های مختلف و تأثیر کاربرد آن در اندیشۀ مولانا پرداخته شود.

باژگونگی امور عالم در مثنوی مولانا / سیّدناصر جابری | ۱۴:۳۱,۱۳۹۶/۹/۴|

اژگونگی امور عالمْ اصلی است که مبنای بسیاری از قصّه‌ها و اندیشه‌های مثنوی بر آن گذاشته ‌شده ‌است و بررسی آن می‌تواند یکی از مهم‌ترین عوامل جذابیّت این اثر را تبیین کند. بر این اساس، در این مقاله نخست گونه‌هایی از باژگونگی معرّفی می‌شود؛ مواردی مانند: ترجیح مرگ بر زندگی، دیوانگی بر خردمندی، بلاهت بر هوشیاری، غلامان بر سروران، قهر بر لطف،مطلوبِ نزدیک بر دور، مدارا بر انتقام،نفی بر اثبات و... . سپس به دلایل وجود باژگونگی در عالم پرداخته ‌می‌شود

رویکرد مولانا نسبت به استدلال | ۱۴:۱۰,۱۳۹۶/۹/۴|

مولانا اهل استدلال بوده و در مثنوی از انواع استدلال بهره برده است. البته استدلال موردنظر مولانا، بیشتر استدلالی است که در جهت فهم مطلب به مخاطب است تا اثبات ادعا. استدلال های تفهیمی که بیشتر در موضوع های اخلاقی خودنمایی می کنند، شامل انواعی چون عقلی، نقلی، عقلی و نقلی است. مولانا در استدلال های عقلی ـ آنچنان که روش معهود و واعظان منبری است ـ بیشتر به تمثیل و تشبیه، و در استدلال های نقلی به قرآن و حدیث تکیه داشته است.

زن در اندیشه و زندگی مولانا | ۱۲:۲۱,۱۳۹۶/۹/۴|

زن در عرصه جهان ما پیوسته زن بوده و در همه جای این جهان و از آغاز پیدایش بر زمین، فارغ از زمان و مکان و نژاد و رنگ، بار مسوولیتی ویژه را بر دوش داشته است: زادن و پروردن و به بلوغ رساندن! آفریده ای مقدس که همواره وجودش عجین عشق بوده و هست.

کارکردهای الهیاتی سکوت در آثار مولانا | ۱۱:۵۹,۱۳۹۶/۹/۴|

سکوت یکی از مهم ترین بن مایه های الاهیّات عرفانی، به نحو اعم، و الاهیّات سلبی،به نحو اخص، است. سکوت آخرین مرحله کوشش عارف و الهیدان عرفانی در تلاش برای سخن گفتن از خداست. در این مرحله، تمام ترفندها و روش های زبانی عارف رنگ میبازند. در نوشته پیش رو به کارکردهای الاهیّاتی سکوت در آثار مولانا میپردازیم. در ابتدا به نقش محوری سکوت در آثار وی اشاره میکنیم

پیوندهای فکری مولانا با بهاولد، افلاطون / فاطمه حیدری | ۱۱:۳۰,۱۳۹۶/۹/۴|

آدمی وارث علوم و معارف نیاکان خویش است، اما کم یافت می شود کسی که دانش مضبوط در ضمیر خود آگاه فردی و جمعی را در قالب چند ده هزار بیت سطر اشکار کند و قرن ها، عام و خاص را میهمان و مجذوب اندیشه های الاهی نماید و سروده های معنوی خود را صیقل ارواح بخواند.

تمثیل گرایی فلسفی و پیوند آن با ادبیات تمثیلی مولانا در مثنوی / فرزاد قائمی | ۱۰:۳,۱۳۹۶/۸/۱۵|

تمثیل گرایی فلسفی بر پایه اعتقاد به دوگانگی جهان ناسوت و لاهوت، صدور معقول در محسوس و نزول از وحدت به کثرت استوار است. این فلسفه که بر ماهیت دو بعدی تمثیل- روساخت روایی و ژرف ساخت فکری- مبتنی است، ساختاری دو وجهی به حکایت تمثیلی می بخشد که یکی نقش ممثل به داستانی و دیگری نقش ممثل فلسفی را برعهده دارد.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما