برچسب : متون-عرفانی

تجلی روزه در متون عرفانی / احمدرضا یلمه ها | ۱۷:۲۲,۱۳۹۷/۳/۲۳|

روزه در متون ادب فارسی به خصوص در متون عرفانی، نمود و بروز خاصی دارد و به عنوان مفتاح زهد و باب عبادت حق و نیز سپر و حجابی از ماسوی الله بیان گردیده است. عرفا روزه را به عنوان سری از اسرار الهی میان خلق و حق و باعث کسر شهوات و مصفی گردانیدن دل و غایب گشتن از دیدار خلق به دیدار حق می دانند و به جای آوردن آن را به گزاردن امانت حق تعالی تعبیر می کنند و همواره شرط معظم روزه را اخلاص و عدم آمیختگی با شایبه ریا و هوی می دانند.

تجلی رمزگرایی در متون عرفانی قرن ششم هجری/ مرادعلی واعظی | ۱۳:۲۳,۱۳۹۶/۱۱/۲۱|

در متون عرفانی قرن ششم، واژگان و تعبیرات فراوانی مشاهده می شود که دور از معنی ظاهری خود، به گونه ای معنایی رمزی دارند. گشودن رمزهای هر اندیشه و مکتب فکری، تنها به دست آشنایان آن راز ممکن است؛ چنان که شاعران – از جمله حافظ - بر این نکته تأکید کرده اند:

جایگاه سماع در امهات متون عرفانی تا قرن پنجم(هـ ق) | ۱۱:۳۵,۱۳۹۶/۱۰/۹|

سماع، اصطلاحی است که از زمان رشد عرفان در ایران در آثار صوفیانه درباره آن سخن گفته شده است.بسیاری از عارفان متشرع یا علاقه چندانی به سماع نشان نداده اند و یا برای آن شرایط سختی قایل شده اند.

اهمیت گویش‌ها و لهجه‌های محلی در تبیین و تصحیح متون عرفانی/ تیمور مالمیر | ۱۱:۴۸,۱۳۹۵/۵/۱۶|

در متون عرفانی همچون دیگر متون، گاهی به عبارت یا کلمه ای بر می خوریم که با مراجعه به فرهنگ های لغت، امکان دریافت معنای مناسب برای آن وجود ندارد، همچنین گاهی مصححان متون عرفانی در خواندن متن و ارائه صورت مناسبی از یک واژه در می مانند و تصحیح قیاسی بر مبنای قواعد نحوی و بلاغی نیز راه به جایی نمی برد.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما