برچسب : روانکاوی

شرق شناسی مدرن و تهاجم فرهنگی / هوتن بهجت محمدی | ۱۱:۴۸,۱۳۹۷/۵/۶|

در این گیرودار، جوامعی که در این تقلید با یکدیگر رقابت می‌کنند و از هم پیشی‌ می‌گیرند، در همان مکان‌ها و فضاهای مجازی تشویق می‌شوند و نمره می‌گیرند و لایک‌ها و پاداش‌های عاطفی مجازی به‌صورت «بله ما شما را آدم حساب می‌کنیم و به جامعۀ کشورهای متمدن خوش آمدید و هرکه با ما و مثل ما باشد از ماست!» دریافت می‌کنند.

روح استعمارگری فرهنگی در قالب جسم ایرانی‌ / هوتن بهجت محمدی | ۱۱:۵۱,۱۳۹۷/۵/۳|

سال ۱۳۹۶ هم‌زمان با سی‌امین سال اقامت نگارنده در غرب است. به خودم گفتم امسال هرطور شده باید یک‌سری از افکارم را که چندین دهه در مغزم یا بهتر بگویم در گلویم گیر کرده، یک‌ جوری بیان کنم (آخر می‌دانید در زندگی‌ [در غرب هم] زخم‌هایی‌ هست که مثل خوره روح را آهسته و در انزوا می‌خورد و می‌تراشد).[۱] منظورم را با نقل‌قولی‌ دیگر و این بار از گی‌ دو موپاسان ادامه می‌دهم

ورود روانکاوی به ایران و ارتباط یافتن آن با ادبیات | ۸:۱۰,۱۳۹۶/۱۲/۲۲|

محمد صنعتی: احتمالاً رویارویی ایرانیان با نظریه‌های روانکاوی، هم‌زمان با نوسازی در این کشور و پس از جنگ جهانی اول بوده است ولی قدیمی‌ترین نوشتاری که در رابطه با نظریه‌های روانکاوی با آن برخورد کرده‌ام، قطعه طنزآمیز «قضیه فرویدیسم» است که هدایت در کتاب «وغ وغ صاحاب» در سال 1313 منتشر می‌کند و این همان سال تأسیس دانشگاه تهران است.

نقد به‌مثابه ترور فرهنگی: تبارشناسی پایان‌های زوال / مهدی رفیع | ۱۱:۴۸,۱۳۹۵/۱/۲۹|

متن حاضر پاسخی است به بعضی مواضع شبه‌نقدگونه‌ی نوشته‌ای با عنوان «خنثی‌سازی اندیشه‌ی انتقادی» که به‌زعم خود در نقد مقدمه (آن هم صرفاً سوءبرداشتی از بخش چهارم) فرهنگ مقدماتی اصطلاحات روان‌کاوی لکانی (۱۳۸۶) نوشته شده است. این نوشتار در سایت فرهنگ امروز به تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۴ منتشر شده است؛ از آنجا که بخش اعظم مواضع متن خبر از بی‌خبری و ناآشنایی با روان‌کاوی و عرفان دارند، نگارنده‌ی متن حاضر در مقام یکی از مترجمان کتاب، صرفاً به مواردی اشاره خواهد کرد که با همه‌ی تنگ‌مایگی خود قابل پاسخ دادن باشد.

خنثی‌سازی‌ اندیشه‌‌‌ی انتقادی / حسین توکلی | ۱۱:۸,۱۳۹۴/۱۲/۲|

نقدی بر مقایسه روانکاوی لکانی با عرفان و شعر ایرانی بیشترین سهم ما از تولیدات فکری غرب در زمینه‌های مختلف، در غیاب نظام آکادمیک و تولید علم درخور، ناچیز بوده که از رهگذر کوشش‌های فردی و فرایندهای نامنظم بدون پشتوانه‌های نظری لازم به ‌دست رسیده است. اغلب آنچه اکنون در دسترس است محصول کوشش‌هایی فردی بوده که بخشی از آن را مفتخرانه «ماجراجویی‌های فکری» نامیده‌اند، ماجراجویی‌ها و ذوق فردی که گاه با خلاقیت‌هایی نیز توأم بوده، اما اغلب چون در مقوله‌ی «ماجراجویی» گنجیده، شریطه‌ی خود را نشناخته و مقلدانه و بدون توجه به وضع تاریخی ایران بوده است، به آشفتگی فکر دامن زده‌اند.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما