توغ و پاتوغ / منوچهر ستوده
|۱۱:۱۰,۱۳۹۵/۱۰/۶| بازدید : 123 بار

 

کاشفری در دیوان لغات الترک (466 ه.ق) گوید: توغ علم است و در لهجه اویغور این کلمه «توک» گفته می شود. مرحوم پورداود در هرمزدنامه می نویسد: ناگزیر این کلمه از کلمه چینی «تو» گرفته شده است. در نوشته های بسیار قدیم چینی «تو» علم سپه سالار لشکر هم بود که از دم غژگاو ( گاو وحشی دامنه های هیمالیا) ساخته  می شد. در ترکی کنونی آذربایجان « توک» به معنی مطلق مو است. درباره پرچم در هرمزدنامه به نقل از دیوان لغات الترک آمده است: بجکم نشان و پارچه ابریشمی یا دم گاو وحشی است که یلان در روز پیکار خود را بدان نشان کنند و به لهجه ترکان غزان را پرچم خوانند.

به دنبال این عبارت مرحوم پور داوود چنین اظهار نظر می کند: ترکان هر جا که دسترسی به موی غژگاو نداشتند، به جای آن از موی دم اسب توغ خود را می ساختند.توغ یا توق مانند پرچم ریشه و طره ای بود که بر سر علم و نیزه یا به کلاه خود می پیوستند و این نمودار پایه و درجه ایشان بوده است. در آیین اکبری شرحی درباره توغ آمده است که نویسندگان بهار عجم و آنندراج آن را بهینه نقل کرده اند.

آینده سال دهم تیر و مرداد 1363 شماره 4 و 5

دریافت مقاله

 

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما