گنجفه؛ رباعیات گنجفه

از اهلی شیرازی (د 942ق).
همان خ 1/212.

گنج الله

از سراینده‌ای با تخلص «فانی»: مقامی یافت فانی در خرابات/ که هرگز ره نیابد شیخ رزّاق.

گلشن راز

از شیخ محمود شبستری (د 720ق/1320م). در خاتمۀ آن آمده: از آن گلشن گرفتم شمه‌ای باز/ نهادم نام او را «گلشن راز»... به نام خویش کردم ختم و پایان/ الهی عاقبت «محمود» گردان.

گلستان

از سعدی شیرازی (د 691ق/1292م).
همان خ 1/211.

گرگ و روباه

از ناشناسی كه نام خود را در دیباچه نیاورده است. مثنوی است تمثیلی، در پیرامون 98 بیت، در داستان روباهی كه در باغی می‌چرید و آسیب می‌رساند.

گزارشی از یک مأموریت زبانی ...

از محمدرضا رخشانفر دانشجوی فوق لیسانس زبان‌شناسی همروزگار، که در دیباچۀ آن می‌گوید

گنج غم

جُنگ دستنوشتۀ اوانس اوانسیان. در دهۀ 1330خ. سروده‌هایی ست از گذشتگان و همروزگاران.

گفتار بزرگان

گردآوری از منوچهر سپهری، در فروردین 1326خ، و از هموست «خاطرات» (هف‍‌ ). سخنان کوتاه است بی‌ترتیب و بخشبندی.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما