برچسب : شاهنامه-فردوسی

مقایسۀ تطبیقی شاخص های حماسی اکبرنامۀ حمیدی کشمیری و شاهنامۀ فردوسی | ۹:۲۰,۱۳۹۵/۱۰/۲۰|

بررسی تطبیقی آثار ادبی، به ویژه در حوزۀ حماسی، علاوه بر آشکار ساختن اشتراکات، وجوه تمایز و میزان تأثیرپذیری آثار را از یکدیگر معلوم می سازد.

وام واژه خدیو در شاهنامه فردوسی / زهره زرشناس | ۸:۴۵,۱۳۹۵/۸/۲|

واژة خدیو، از وام واژه های ایرانی شرقی، در زبان فارسی، با دو معنای «شاه، سرور» و «خداوند، خدای بزرگ و یکتا» آمده است. واژه خدیو همانند واژه های معادل آن در دیگر زبان های ایرانی از واژه یونانی /auto-krator/ aύτokράτωρ به معنای «خود توانا، خود نیرومند» گرته برداری شده است.

قلمرو زبان فارسی / سید فتح الله مجتبایی | ۸:۴۵,۱۳۹۵/۷/۲۸|

چندی پیش با خبر شدیم که نسخه ای کهن از شاهنامه فردوسی که از سه چهار قرن پیش در خاندان قدیمی سعدلو یکی از خاندانهای مقیم نخجوان و آذربایجان نگهداری می شده است، و مالک آن برای آنکه پس از او این ودیعه خاندانی تباه نشود و یا بدست دلالان اینگونه آثار از کشور بیرون نرود قصد دارد که آنرا در زمان حیات خود در داخل کشور به محل مطمئنی بسپارد.

چند وام واژه سغدی در شاهنامه فردوسی / زهره زرشناس | ۹:۳۲,۱۳۹۵/۶/۱|

زبان فارسی از قابلیت ویژه ای در جذب و پذیرش واژه های بیگانه برخوردار است . افزون بر آن بر بی شمار واژه ی عربی و شمار زیادی واژه های آرامی و ترکی باید از قابل توجهی واژه های ایرانی شرقی نیز در آن نام برد . از آنجا که هیچ زبان شرقی در میان گویش های پدید آورنده ی فارسی نو نیست که بتواند ادامه ی زبان متداول و فرهنگی و تجاری توسعه یافته در ایران دوران ساسانی باشد . لذا واژه های ایرانی شرقی را میتوان در زبان فارسی در زمره ی وام – واژه ها محسوب کرد .

تاج در شاهنامه / کورت هاینریش هانزن – ترجمه : کیکاووس جهانداری | ۱۳:۵۸,۱۳۹۵/۴/۲۷|

در میان تمام منابع شرقی که دربارۀ تاریخ و فرهنگ ایرانیان در دست داریم، آن که از همه مفصل تر است تا کنون کمتر از بقیه مورد استفاده قرار گرفته است. منظور شاهنامۀ فردوسی است. علت آن روشن است. چون این کتاب، اثری علمی نیست، بلکه شعر است. بنابراین سرایندۀ آن چندان در بند بازگویی حقایق تاریخی و یا به مفهوم امروزی، علمی نبوده است، بلکه می خواسته توصیفی شاعرانه به دست دهد و افسانه ها، داستانهای روزگاران گذشته و قصص مربوط به نامداران و پهلوانان را که قسمتی از آنها به صورت مکتوب و قسمتی دیگر در قالب روایات شفاهی در بین ایرانیان رواج داشته، بازسازی کند.

پیوند خرد و اسطوره در داستان زال / سید کاظم موسوی - اشرف خسروی | ۱۰:۲۹,۱۳۹۵/۲/۲۹|

شاهنامه فردوسی پیوند دهنده ایران پیش از اسلام و ایران بعد از اسلام است. فردوسی به عنوان یک مسلمان که در مذهب او تعقل و تعبد دو بال حرکت به سوی تعالی است، در اثر شریف خود با دست مایه ای از اسطوره و خرد به تلفیق این مهم پرداخته است. این که فردوسی چگونه توانسته با استفاده از اسطوره که به نوعی فرا واقعیت است، خردورزی و نقش اراده انسانی را بیان کند خود بیانگر هنر فوق العاده و بینش عمیق فردوسی است.

«آغاز» و معنی ناشناختۀ آن در شاهنامه و متون دیگر / مینا سلیمی | ۱۲:۳۰,۱۳۹۵/۲/۱۸|

مقالۀ حاضر واژۀ آغاز را با معنی ناشناختۀ آن در بیتی از شاهنامۀ فردوسی بررسی می کند. آغاز احتمالاً گونۀ دیگر آغار از مصدر آغاریدن/ آغشتن «تر کردن» است. این واژه در متون فارسی دیگری نیز به کار رفته است که در این تحقیق شواهدی از آن ذکر می شود.

نظری و گذری بر ناسازگاری های داستانی در شاهنامۀ فردوسی / حیدر قمری | ۱۱:۳۲,۱۳۹۴/۱۲/۲۵|

بیش از هزارسال از تدوین شاهنامه می گذرد. این اثر سترگ، طی آن مدت، در معرض تصرفات گوناگون از قبیل الحاق و جذف و جابه جایی و تغییر و تبدیل بوده است. در ویرایش های متأخر، همۀ آثار دستکاری ها زدوده نشده است. افزون بر آن، شماری از ناهنجاری ها و اشکال ها چه بسا، به جهات و از راه های گوناگون، در خلال سی سال مدت ساخت و پرداخت تحریرهای متعدد این شاهکار نفس گیر، به سروده های خود شاعر راه یافته باشد. وظیفۀ ما به حیث حافظ این میراث گرانبها آن است که تا آخرین حد امکان در پالایش آن بکوشیم و آن را هرچه بیشتر به صورت اصیلش نزدیک تر سازیم.

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما